چرا باید کالای ایرانی مصرف کنیم؟

 

    درباره وبلاگ

 

     موضوعات

 

   آخرين نوشته ها    

 

    نويسندگان

 

    دوستان

 

   آرشيو مطالب

 




چرا باید کالای ایرانی مصرف کنیم؟

مقام معظم رهبری(حفظه‌الله‌تعالی) در دیدار کارگران عزیز و زحمتکش کشور، مصرف کالاهای ساخت داخل را یکی از مجاهدت‌های ضروری در سال جهاد اقتصادی دانستند و افزودند: «به موازات استقبال مردم از تولیدات داخلی، لازم است کیفیت و مرغوبیت این کالاها، به حد قانع کننده‏ای برسد.» معظم له با نام گذاری امسال به عنوان سال «جهاد اقتصادی» حرکت با برکتی را در جهت فرهنگ سازی یک حقیقت و مفهوم متعالی دیگر هم‌چون اصلاح الگوی مصرف، همت و تلاش مضاعف و بسیج آحاد مردم عزتمند کشور اسلامی ایران آغاز نمودند.
 
ایشان هر چند در بیانات مختلف به دلیل تسلط بر مسایل اقتصادی وارد بحث‌های محتوایی شده‌اند، ولی در سخنرانی‌های سال جدید در چارچوب مقوله‌ی «جهاد اقتصادی» اولین نکته مهم است را  تحت عنوان مصرف کالای داخلی به عنوان یک مجاهدت در سال جهاد اقتصادی مطرح می‌فرمایند. هم‌چنین در بند اول سیاست‌های کلی اشتغال که به رؤسای قوای سه گانه، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام و دبیر شورای نگهبان توسط معظم‌له ابلاغ شد، آمده است: «ترویج و تقویت فرهنگ کار، تولید، کارآفرینی و استفاده از تولیدات داخلی به عنوان ارزش اسلامی و ملی با بهره‌گیری از نظام آموزشی و تبلیغی کشور.» تأکید بر مصرف کالای داخلی در سیاست‌های کلی اشتغال نیز نشان از نقش حرکت آفرین این مسأله در چرخه‌ی اقتصاد است.
 
اصولاً در ادبیات تاریخ اقتصاد توسعه، صاحب‌نظرانی که در خصوص روش‌های استعمار، استثمار و تقسیم کار بین کشورهای استعمارگر و مستعمره قلم‌فرسایی کرده‌اند به این مهم اعتراف نموده‌اند که کشورهای غارت‌گر غربی از جوانب مختلفی حقوق مستضعفین به خصوص مسلمین را ضایع کرده‌اند؛ از جمله: با دزدیدن منابع خام، گماشتن حکام وابسته برای تسهیل دزدی منابع، قبضه‌ی دانش و فن‌آوری و ندادن جواز انتشار به کشورهای دیگر، دزدی مغزها، تطمیع و طعمه‌گذاری برای جذب و عدم رجعت مغزها، تحریم اقتصادی و ممانعت از دسترسی به ابزارهای سرمایه‌ای و نیازهای ضروری، شبیخون فرهنگی، فرهنگ زدایی، تخریب الگوی مصرف و ایجاد اشتیاق کاذب به مصرف کالاهای بیگانه، دزدی ثروت‌های تاریخی، دفینه‌ها وآثار فرهنگی، تبلیغ کاذب جاذبه‌های غربی و به‌خصوص جاذبه‌های شهوانی، هجوم نظامی و غارت همه جانبه، جعل مذاهب باطل مانند بهاییت، وهابیت و مانند این‌ها و بسیاری از روش‌های دیگر برای شکستن دژهای مستحکم اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و امنیتی که در نهایت در جهت منافع دنیایی کوتاه مدت و بلند مدت آن‌ها بوده است. یکی از این راه‌ها «کشور گشایی به‌وسیله‌ی فتح بازارهای مصرف کالاهای مصرفی و صادراتی آن‌ها» بوده است.
 
در مرحله‌ی ورود به دوره‌ی فراصنعتی، غربی‏ها به این نتیجه رسیده‏اند که اگر در این مرحله که دارای ویژگی‌هایی چون: استخدام فن‌آوری فوق مدرن در خدمت تولید انبوه و تولید کالاهای با کیفیت بالا، افزایش میل فن‌آوری در تولید و سرمایه‌ی طلب شدن صنایع و در مقابل و کاهش کاربری و از این رو کاهش نرخ اشتغال و رها سازی بخش زیادی از نیروی انسانی، اشباع بازارهای داخلی خودشان و سرریز شدن مازاد تولید روی دستشان و ... است بخواهند موفق باشند باید بتوانند از عهده‌ی حصار مستحکم بازارهای کشورهای در حال توسعه و عقب مانده برآیند. زیرا در مقابل اشباع بازارهای کالا، فرصت سرمایه و خدمات در کشورهای استعمارگر مواجه با بازارهای بکر و دست نخورده و جمعیت فراوان بالقوه‌ی بسیار مصرف کننده و فرصت‌های باد آورده در این کشورها به گمان خود بودند. از این رو راهبرد آن‌ها در عصر جدید، صبغه‌ی اصلی «بازار گشایی به کمک سیطره بر رسانه‌های، در خدمت بازار گشایی» است.
 
با وجود حمایت‌های گسترده و متنوع خودشان از صنایع داخلی که هم‌چنان به دو شکل آشکار و پنهان به‌طور گسترده‌ جریان دارد با دیکته کردن شعاری در دل ادبیات اقتصاد توسط برخی افراد درس خوانده کم بینش از کشورهای در حال توسعه شعار رفع محدودیت‌های غیر تعرفه‌ای گمرکی، حمایت زدایی و رقابت زایی و مانند این‌ها را باب میل و روش خودشان بر سر زبان‌ها و محافل انداختند. به تازگی نیز در چارچوب موافقت‌نامه‌ی «دور اروگوئه» (گات GATT) و سپس سازمان تجارت جهانی (WTO) ترتیباتی را اتخاذ کردند تا در یک ساختار به ظاهر قانونی این حصارها را بشکنند و اقتصاد خود را از بیکاری، مازاد کالاهای تولید شده و اشباع بازار داخلی، خود را برهانند و در مقابل مستضعفین را مانند ترویج مواد مخدر در دو قرن گذشته معتاد مصرف کالاهای خود سازند.
 
ثمره‌ی این بازار گشایی، بیکاری نیروهای انسانی کشورهای فقیر به خصوص مسلمان، نابودی صنایع و تولید آن‌ها، تخریب و وارونه شدن الگوی مصرف داخلی به‌خصوص درکشور ما و درنهایت وابستگی شدید به کشورهای استعمارگر شد. برای شکستن این سد نیز کار عمیق فرهنگی را نیز با کمک رسانه‌های صهیونیستی پشتوانه‌ی کار خود کرده بودند که متأسفانه هنوز هم ریشه‌ی این شبیخون فرهنگی ـ اقتصادی را در صحبت‌های برخی از غافلان مشاهده می‌کنیم که مرتب چشم بسته کالاهای داخلی ایرانی را تحقیر می‌کنند و ناخودآگاه یا خودآگاه آب به آسیاب دشمن می‌ریزند. به همین دلیل نیز بنیان‌گذار کبیر انقلاب حضرت امام خمینی(ره) و رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی بر خودکفایی و خوداتکایی تأکید داشته و دارند و به تازگی نیز مقام معظم رهبری(حفظه‌الله‌تعالی) در دیدار کارگران عزیز با درک این‌که در قبال حقیقتی چون لزوم مصرف کالاهای داخلی ممکن است این واکنش منطقی نیز ایجاد شود، بر ارتقای کیفیت کالاهای ایرانی تأکید و از دیگر مسؤولیت‌های جامعه‌ی کارگری و کارآفرینان دانستند و فرمودند:
 
«باید کاری کنیم که کالای داخلی در نظر مصرف کننده‌ی ایرانی و غیرایرانی کالایی مطلوب، بادوام و زیبا باشد که البته دستگاه‌های دولتی باید پیش نیازهای تحقق این هدف از جمله آموزش مهارت‌های مختلف را تأمین کنند.» ایشان تلفیق «هنر و توانایی» ایرانی را زمینه ساز تقویت کیفیت تولیدات داخلی برشمردند و افزودند: «برخی محصولات داخلی دارای قدرت رقابت و برخی دیگر به مراتب بهتر از کالاهای مشابه خارجی‌اند که باید این ویژگی را به تمامی کالاها و مواد تولیدی خوراکی، پوشاکی و وسایل زندگی تعمیم داد.»
 
آیت الله خامنه‏ای با اشاره به عده‌ای که مصرف کالای خارجی را نشانه‌ی نوعی «تشخص و برتری» می‏پندارند، افزودند: «دلبستگی به تولیدات بیگانه و بی‌اعتنایی به تلاش کارگر ایرانی، بیماری و عادت بدی است که پول و ثروت کشور را به جیب کارگر خارجی سرازیر می‌کند.» با توجه به مطالب بیان شده باید آحاد مردم توجه داشته باشند که امروزه مصرف کالای خارجی به منزله‌ی عدم مصرف کالای مشابه داخلی است. عدم مصرف کالای مشابه داخلی نیز به معنی تعطیلی صنایع داخلی، بیکاری جوانان و نیروی انسانی و وابستگی به خارج در جهت تأمین نیاز و تداوم مصرف ثروت ملی یعنی نفت و تشدید فزاینده‌ی وابستگی به بیگانه و به نفت و مرگ تدریجی اقتصاد و جامعه خواهد بود. به رغم وجود برخی از قوانین حمایت از صنایع داخلی باید:
 
اول، با فرهنگ سازی میل تقاضای مؤثر را از کالای خارجی به داخلی تبدیل کرد. باید توجه نمود که دلیل برجستگی این مسأله به عنوان یک مجاهدت در جهاد اقتصادی وجود اهداف دشمن در ورای قضیه برای شکستن دژ اقتصاد ما است. اگر مصرف کالای خارجی باب شود دیگر دروازه‌ی بسته‌ای برای اقتصاد در جهت دفاع باقی نمی‌ماند.
 
دوم، در طراحی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت نیز باید توجه شود که «حمایت اقتصادی» یکی از وظایف تنظیم بازار دولت اسلامی است. حمایت معقول و زمینه ساز کسب قدرت رقابت باید پیاده شود.
 
سوم، باید توجه شود که هزینه‌ی فرصت مصرف یک کالا برای اقتصاد بسیار سنگین است از این رو اگر مشابه داخلی وجود دارد باید بیش از هر چیزی به فکر برتری دادن کالای داخلی بر خارجی باشیم. این روال را غربی‌ها بر خلاف باور برخی از آقایانی مانند اشخاص اتاق بازرگانی ما طی کرده‌اند که در طراحی «فضای کسب و کار و کارآفرینی» نظرشان این است که اقتصاد ما باید دست‌ها را بالا ببرد تا نظریه‌ی ابطال شده و وارداتی «رقابت» این آقایان، ثابت شود. به عنوان مثال اخذ رتبه‌های ایزو (ISO) اگر خوب توجه شود نیز به شکلی است که با پرداختن هزینه به آن‌ها، قیمت تمام شده‌ی تولیدات داخلی ما را بالا می‌برد که در نهایت این صنعت مجوز گرفته و نتواند حداقل در قیمت تمام شده‌ی تولید کالای برتر، رقابت کند.
 
در اجلاس «داووس» سویس در سال‌های 2010 و2011 میلادی اقتصاددانان اعتراف می‌کنند که بحران اقتصاد غرب در انتهای سال 2008 میلادی به دلیل رها کردن اقتصاد و سپردن عنان اقتصاد به دست بخش خصوصی به‌خصوص بانک، مؤسسه‌های مالی و پولی بوده و ما (غربی‌ها) اشتباه کرده‌ایم. مقایسه شود با برخی آقایان که انگار هنوز در خواب به سر می‌برند. آنان راه رفته‌ی شکست خورده را برگشته‌اند. اینان گویی نمی‌خواهند عبرت بگیرند. راه برتری دادن کالای داخلی بر خارجی رها سازی نیست بلکه فرصت سازی در چارچوب عدالت اسلامی برای صنایع داخلی و کمک به بهره‌وری و استفاده از فرصت‌ها است.
 
چهارم، فرصت مغتمی است که در طرح هدفمندی یارانه‌ها مانند مصرف کننده به تولید کننده نیز مستقیم یارانه پرداخت شود تا با خروج از حالت کم تحرکی فعلی به سمت تلاش و تحرک رفته و حرکت در جهت کاهش مصرف انرژی، افزایش کیفیت و تغییر روش تولید و افزایش بهره‌وری اقدام نماید.

نویسنده :دکتر عبدالمجید شیخی


۱۳٩۱/۱٠/۸; توسط طاهره حسنی شوره



پیشنهادات برای استفاده از کالای ایرانی

 آگاهی های لازم باید به مصرف‌کننده ارائه شود . او باید بداند مصرف کالای خارجی سلیقه‌ای شخصی نیست .بلکه به معنای بیکار شدن جوان ایرانی وپدید آمدن مشکلات همراه آن است .

√ در آموزش وپرورش ایران باید برنامه‌ریزی شود تا با افزایش دانش فراگیران ، اطلاع او از هویت فرهنگی و منافع ملی افزایش یابد . متاسفانه بسیاری از لوازم‌التحریر دانش‌آموزان ایرانی از خارج وارد می‌شود . این به آن معناست که ایرانی از کودکی می آموزد کالای خارجی استفاده کند .

√ در رادیو و تلویزیون باید محدودیت‌های بیشتری برای تبلیغات کالاهای خارجی اتخاذ شود .تا رسانه‌ی ملی کارکردی ضد توسعه‌ی ملی نداشته باشد

√ متاسفانه نظام مالیاتی کشور از تولید مالیات می گیرد اما فعالیت‌های واسطه‌ای و دلالی مالیات نمی‌پردازد. یافتن راهکاری برای اخذ مالیات از سرمایه و درامد باید مورد توجه قرار گیرد .

√ قاچاق کالا یکی از موانع توسعه در ایران است . فرهنگ شهروندان باید به‌گونه‌ای تغییر کند که هر شهروند بداند مصرف کالای قاچاق به معنای بیکاری جوان ایرانی است .

√ مسئولین الگوی مردم هستند . ساده زیستی واستفاده از کالای ایرانی از جمله وظایف آنهاست .

√ حقوق گمرکی کالاهای تجملی و کالاهایی که مشابه آن در ایران تولید می شود باید افزایش یابد .

√ خودباوری در بین جوانان ایرانی باید افزایش یابد .اینکه ایرانی می تواند هر کالایی را تولید کند باید در نظام آموزشی وصنعتی کشور نهادینه شود .

√ صدور گاز ونفت کشور به صورت خام باید در یک برنامه ی زمان‌بندی شده متوقف شود و یاتاحد ممکن کاهش یابد .وبا استفاده از این منابع کالاهایی با ارزش افزوده تولید شود .

√ صنایع ایران باید تا حد ممکن درونی شود . یعنی کارخانه ها و شرکت های ایرانی نیازهای خود را از داخل تامین نمایند .

√ ایرانیان به تولید محصول باکیفیت شهره بوده‌اند . اما متاسفانه در روزگار ما منافع زودگذر باعث شده برخی از تولیدکنندگان از کیفیت کالای خود بکاهند .تشویق تولیدکنندگان کالای باکیفیت در کنار صادرکنندگان باید مورد توجه قرار گیرد .

√ باید از کالاهایی که اشتغال زیاد تولید می‌کند حمایت کرد .مثل صنایع دستی . زیرا حدود 10 میلیون ایرانی یا به صورت دائم ویا فصلی از این صنعت ارتزاق می‌کنند. به‌ویژه در مناطق روستایی. عدم حمایت از صنایع دستی باعث بیکاری آنها و خالی شدن روستاها از جمعیت می شود


۱۳٩۱/۱٠/۸; توسط طاهره حسنی شوره



چرا کالای خارجی؟

واقعیت آن است که چه بخواهیم و چه نخواهیم گرایش به سمت مصرف کالاهای خارجی در کشور ما وجود دارد و آثار و عوارض سوء آن در همه جنبه‌های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور قابل مشاهده است . برای اصلاح این عادت ناپسند باید دست به دست هم بدهیم و از راه‌های درست وارد شویم تا تحقق کامل اهداف جهاد اقتصادی را شاهد باشیم.  شاید اصلی ترین گام‌های دست یافتن به این هدف را بتوان به صورت زیر خلاصه کرد  باید آحاد مردم توجه داشته باشند که امروزه مصرف کالای خارجی به منزله‌ی عدم مصرف کالای مشابه داخلی است. عدم مصرف کالای مشابه داخلی نیز به معنی تعطیلی صنایع داخلی، بیکاری جوانان و نیروی انسانی و وابستگی به خارج در جهت تأمین نیاز و تداوم مصرف ثروت ملی یعنی نفت و تشدید فزاینده‌ی وابستگی به بیگانه و به نفت و مرگ تدریجی اقتصاد و جامعه خواهد بود. به رغم وجود برخی از قوانین حمایت از صنایع داخلی باید:  با فرهنگ سازی میل تقاضای مؤثر را از کالای خارجی به داخلی تبدیل کرد.

باید توجه نمود که دلیل برجستگی این مسأله به عنوان یک مجاهدت در جهاد اقتصادی وجود اهداف دشمن در ورای قضیه برای شکستن دژ اقتصاد ما است.
اگر مصرف کالای خارجی باب شود دیگر دروازه‌ی بسته‌ای برای اقتصاد در جهت دفاع باقی نمی‌ماند.

 



ادامه مطلب

۱۳٩۱/٩/٦; توسط طاهره حسنی شوره



چه کنیم مصرف کننده بهتری باشیم؟

چه کنیم مصرف کننده بهتری باشیمواضح است که توسل به دنیای اینترنت و وبلاگ بیانگر نه تنها جست وجوی بهترین احساس نسبت به خود است بلکه نیاز به پر کردن خلائی است که ژیژک از آن حرف می زند. ژیژک معتقد است دنیای مجازی امکانات غیرمترقبه ای برایمان فراهم کرده است؛ امکاناتی که ممکن است هر کسی را در این دهکده کوچک جهانی وسوسه کند؛ وسوسه ای که سبب ساز افراط جنون آمیز می شود. این افراط جنون آمیز هم مثل افراط های دیگر در درازمدت خود را کنترل و جبران خواهد کرد چرا که به قول لکان تمناهای ما بی پایان است و پس از ارضای یک تمنا انرژی حیاتی به سمت دیگری جهت گیری می کند و رفته رفته تعادلی بین همه تمناها ایجاد می شود. با تمام این اوصاف، هشدار ژیژک هشداری بجاست. هشدارهای مجازی شدن را نیز باید جدی گرفت.
هدف از این مقدمه نگاهی از زاویه دیگر به فضای رسانه دربرگیرنده همه ابزارها از قبیل رادیو، تلویزیون، روزنامه ها، اینترنت و فضا های وابسته به این امور و روابط انسان هاست. در باب مباحث پست مدرن اینترنت و تکنولوژی های چندرسانه ای کامپیوتری و اشکال فرهنگی به نحو چشمگیری جریان اطلاعات، تصورات و انواع مختلف فرهنگ انسان را تغییر داده اند و در این شرایط انسان باید مهارت های تکنولوژیکی چندجانبه را برای بقا در جامعه اطلاعاتی بیاموزد.در مرثیه این نگاه می توان گفت انسان ها به طور گسترده ای در جهان فریبنده تجارب تکنولوژیکی غرق شده اند و پیوستگی خود با جامعه و توانایی ارتباط با افراد دیگر را از دست داده اند و این خطر بزرگی است که ما را تهدید می کند. با بررسی تمامی این زوایا و نگاه ویژه به دنیای پست مدرن با این شیوه که فضای پست مدرن امروز دریچه ای است برای انسان های امروز که چگونه مصرف کنند یا چگونه عمل کنند که مصرف کننده بهتری باشند باعث شده است که زندگی انسان امروز بیش از هر زمان دیگری چندبعدی تر شود به نحوی که امروزه یک قسمت از ماجرای پست مدرن یادگیری زندگی در فضاهای مختلف اجتماعی و تطبیق با تغییر و دگرگونی و این فضای مصرفی است.
کامپیوتر و فضاهای مختلف اینترنت یکی از وسایل ارتباطی در عصر پست مدرن است که توسط انسان به کار گرفته شده است. این وسایل هرچند باعث سرعت و دقت در کارها و گسترش ارتباطات شده است اما تا به امروز فرآیند آن به نحوی است که کره زمین را تبدیل به دهکده جهانی وشاید به زعمی کلبه جهانی کرده است. با وجود این، نفوذ و گسترش آن باعث بروز مشکلاتی در جوامع شده است. از این مشکلات می توان به کاهش روابط اجتماعی واقعی و وابستگی به اینترنت اشاره کرد. این فضای پیش ساخته با نام دهکده جهانی می تواند یک نکته پارادوکسیکال داشته باشد. نوعی از تناقض در این دهکده آن است که به رغم اینکه استفاده از اینترنت در جهت برقراری ارتباط انسان ها به کاهش روابط منجر و باعث تجزیه و تحلیل فرهنگ ها می شود اما به نوعی وابستگی به فضای مجازی و به تبع آن انسان ها و کاراکتر های این فضا نیز ایجاد می شود.
بررسی این نقاط تقابل با استفاده از نظریه های مک لوهان در باب رسانه ما را به نکات جالبی در تاریخ رسانه ها و ارتباط رسانه ها و انسان ها با یکدیگر می رساند.مارشال مک لوهان پروفسور مرکز مطالعات رسانه ای تورنتو و مطرح کننده مفهوم دهکده جهانی و جمله معروف «رسانه همان پیام است» بود. او از نظر توجه به فناوری های ارتباطی از چهره های پیشتاز در این قلمرو به حساب می آید. طبقه بندی رسانه ها به سرد و گرم نیز اول بار توسط وی وارد فضای ادبیات پست مدرن شد. این مقوله که امر جذابی در مطالعات ارتباطی است بیانگر این مطلب است که وسیله گرم به زعم او وسیله ای است که مخاطب زیادی ندارد و وسیله سرد مخاطب زیادی را به سمت خود جذب می کند. لوهان به تلویزیون صفت غول خجالتی و به رادیو طبل قبیله ای را نسبت می دهد.
شهرت مک لوهان در عرصه ارتباطات را باید به دلیل پیشگویی های بزرگ او درباره آینده جهان دانست که یکی از مهم ترین آنها دهکده جهانی بود؛ اصطلاحی که از سوی رسانه ها و افکار عمومی جهان پذیرفته شد. مک لوهان روش شناسی نوینی را طرح کرد که آرای او را در مقابل روش شناسی دیگران قرار داد؛او خنثی بودن وسیله ارتباطی را زیر سوال برد او پیش بینی کرد رسانه های جمعی فاصله های مکانی را از بین می برند و مانند یک روستا همه مردم از واقعه ای که در گوشه ای از جهان رخ می دهد،مطلع می شوند. این پیشگویی که امروزه جامه عمل پوشیده همان عاملی است که تمام مردم جهان را همزمان درگیر مسائلی چون ۱۱ سپتامبر می کند، اعدام صدام و از اتفاقات لحظه به لحظه حمله در افغانستان آنها را با خبر می سازد و یک حس مشترک جهانی را پدید می آورد. این امر درست همان مساله ای است که ژیژک مطرح می کند و تا جایی پیش می برد که از این امکانات باید با ترس و لرز استفاده کرد. مک لوهان توصیف گر و تحلیلگر وضعیت توسعه رسانه ها بود و در زمان خود تمام رسالت اش را برای پیشبرد وابستگی انسان به فضای مجازی به کمال رساند تا جایی که موج گرایش به تلویزیون را ایجاد کرد و حتی معتقد است تلویزیون پرستشگاهی است که امواج او بشارت جهان الکترونیک بوده و آگاهی ژرف و تازه ای برای بشر به ارمغان می آورد.
از دیگر نظریه های مک لوهان می توان به امتداد توانمندی بشر از طریق رسانه ها اشاره کرد. لوهان معتقد بود امتداد توانمندی بشر فقط به وسیله رسانه ها صورت می پذیرد به عبارتی دیگر با نگاه اندیشه ای لوهان می گوید هر اختراع امتداد چیزی در طبیعت است. لوهان برای این نگاه خود مصادیق جالبی دارد به عنوان مثال چرخ را در امتداد پا، لباس در امتداد پوست و تلویزیون در امتداد چشم می داند. او معتقد است اختراعات به توسعه و قدرتمند شدن انسان کمک کرده است. مارشال مک لوهان در کتاب «برای درک رسانه ها» می گوید: «ارشمیدس گفته است یک نقطه اتکا در جهان به من نشان بدهید تا من توسط آن دنیا را تکان بدهم.» مک لوهان معتقد است اگر امروز ارشمیدس زنده بود، رسانه های ما را با انگشت نشان می داد و می گفت، من چشم ها، گوش ها، اعضا و مغزهای شما را به عنوان نقطه اتکا به کار می گیرم و دنیا را آنگونه که مایلم به حرکت درمی آورم.
منظور مک لوهان از واژه رسانه (در زمان نگارش کتابش) رادیو، تلویزیون و مطبوعات بوده است ولی اگر او کمی بیشتر زنده می ماند و اینترنت را که امروزه با اجتماع تمامی قابلیت های رسانه های جمعی چون سینما، مطبوعات، رادیو، تلویزیون و جنبه های دیگر هنر و علم در کنار برآورده ساختن نیازهای ساده زندگی مثل خرید و کار و در اختیار گذاردن آنها به صورت همزمان انجام می دهد.در حالی که در خانه خود جلوی یک مانیتور راحت نشسته است اعتراف می کرد که فیلسوفان جهان دیگر به تمام آرزوها و خیالپردازی های همیشگی خود در یافتن یک مدل ارتباطی کامل برای نوع بشر رسیده اند، تقسیم عصرهای زندگی بشر به سه عصر شفاهی، کتبی و الکترونیکی از دیگر نگاه های خاص مک لوهان است که بسیار امروزه با توجه به مصادیقی که در ابتدای این مقاله اشاره شد در ارتباط است.
نوع و کیفیت تعامل این ارتباط که فضای مجازی ارتباطی فراهم می آورد، از اهمیت مجاورت فیزیکی به وسیله به وجود آوردن شکل دیگری از شبکه های ارتباطی کاسته است. امروزه بیش از ۵۰ میلیون آمریکایی بیشتر از پنج ساعت در روز از اینترنت استفاده می کنند. شاید این همان موردی است که مک لوهان به دنبال آن می گشت. داستان دوستی خاله خرسه را همه ما شنیده ایم. دوری و دوستی در فضایی که همه ما مصرف کننده هستیم. دنیای پست مدرن امروز با تشریح تمام ابزارهای رسانه ای،می شود مصرف گرایی، حال با توجه به این مصرف گرایی و فضای مصرفی که در آن قرار گرفته ایم باید به این فکر کرد که چه کنیم مصرف کننده بهتری باشیم.


۱۳٩۱/٩/٦; توسط طاهره حسنی شوره



همه باهم کالای ایرانی
بخواهیم و چه نخواهیم پدیده شوم قاچاق در کشور ما وجود دارد و آثار و عوارض سوء آن در همه جنبه های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور قابل مشاهده است . برای برکندن ریشه شوم قاچاق کالا ، باید دست به دست هم بدهیم و از راه های درست وارد شویم تا بتوانیم جلوی آآن را بگیریم . شاید اصلی ترین گامهای دست یافتن به این هدف را بتوان به صورت زیر خلاصه کرد :
● دست از کالای ایرانی برنداریم
تاکید بر مصرف کالای ایرانی ، فقط توصیه ای برای مصرف کنندگان نیست . بلکه تولید کننده هم باید با ارائه کیفیت برتر و قیمت پایین تر ، اجاره ندهد که مشتریان به کالای خارجی تمایل پیدا کنند . تولید کننده باید مصرف کننده را محترم بشمارد و کالای مرغوب به اوبدهد و مصرف کننده هم باید تا جنس ایرانی هست ، جنس خارجی نخرد . البته به این معنای آن نیست که مردم ، چشم بسته کالای نامرغوب و گران بخرند . بلکه منظور این است که مشتریان ضمن خرید کالای داخلی ، عیب و ایراد آن را هم بگیرند ، انتقاد کنند و به تولید کنندگان داخلی برای بهبود کیفیت فشار بیاورند ولی دست از کالای ایرانی برندارند و از سوی دیگر همه دستگاههای اجرایی و تصمیم گیر باید از تولید داخلی و تولید کمنده ایرانی حمایت جدی نمایند .
● خرید کالای ایرانی ؛ افتخار ملی
در مبارزه با قاچاق باید از همه راه کارهای فرهنگی ، سیاسی ، اقتصادی ، حقوقی ،جزایی و ..... بهره جست . قاچاق یک پدیده چند بعدی است و مبارزه باید همه ابعاد آن را فرابگیرد . در این مبارزه باید از کار فرهنگی ، تبلیغات و آماده سازی فکر و رفتار نوجوان و حتی کودکان بهره جست و از تاثیر رسانه های دیداری و شنیداری و مکتوب برای اصلاح رفتار اجتماعی استفاده کرد . در این میان آموزش و پرورش ، وزارت ارشاد ، صداو سیما، دستگاههای آموزش عالی ، مطبوعات و.... می توانند نقش مهم و ارزنده خود را در این راه ایفا کنند تا ایرانی با افتخار از کالای ایرانی استفاده کند .
● خرید کالای قاچاق – نابودی فرصتهای شغلی
بعضی تصور می کنند قاچاق فقط در مرز قاچاق است ! این حرف درست مثل این می ماندد که بگوییم اگر قاتل فقط در محل قتل دستگیر شود ، قاتل است و اگر از محل جنایت خارج شود . دیگر قاتل نیست .کالایی که از طریق غیر قانونی وارد شده و عوارض آن پرداخت نشده یا با مدارک جعل شده ، به طور ناقص پرداخت شده ، قاچاق است ، حتی اگر در سطح شهرو بازار باشد و وزارت بازرگانی موظف است با شناسایی این کالاها در سطح بازارهای کشور، جلوی فروش آن را بگیرد؛ چرا که خرید کالاهای قاچاق برابر است با نابودی فرصتهای شغلی و اگر کالاهای قاچاق به وفور عرضه نشود خرید آن نیز کاهش می یابد .
● خرید کالای ایرانی ، تشویق اقتصاد ملی
کسی که می خواهد برای راه اندازی صنعت ، کشاورزی و یا دامپروری سرمایه گذاری کند ، باید مطمئن باشد که با ورود افراد متقلب و متخلف به بازار و واردات بی رویه قاچاق ، تولید او تحت فشار رقابت ناسالم ، به تعطیلی نخواهد کشید .
بازرگان و تاجری که سرمایه خود را به بازار می آورد .باید مطمئن باشد که با واردت قاچاق یا ورود اجناس تقلبی به بازار توسط قاچاقچیان ، ورشکست نمی شود . مصرف کننده ای هم که بازار می رود می خواهد ، مطمئن باشد که در کیفیت و قیمت ، سرش کلاه نمی گذارند . لازمه همه اینها نظارت دقیق دولت است .
در کشور هایی که اقتصاد قوی دارند . حتی انجام معاملات کوچک به دور از دید دولت ، امری غیر ممکن است اما در کشورهایی که اقتصاد ضعیف دارند به راحتی می توان حتی با چمدان ،انبوه پول نقد را جابجا وبا آن معامله مخفی ترتیب داد !
● همه با هم کالای ایرانی
برای ریشه کن کردن قاچاق در کشور ، نمی توان همه چیز را به حال خود رها کرد و اجازه داد فساد فراگیر شود ، آن وقت با استفاده از زور و مجازات به برخورد با آن پرداخت . همه دستگاههای دولتی وظیفه دارندد با اقدامات پیشگیرانه ،اجاره شکل گیری تخلف را ندهند ودامنه قاچاق را محدود کنند ، در آن صورت هر چند نمی شود برخورد قضایی و انتظامی را تعطیل کرد،ولی طبیعی است که این برخوردها چاره ساز نخواهد بود .
● بازدارندگی و پاسداری از حقوق مصرف کنندگان
مجازات و تنبیهات نه تنها باید قاطعانه اجرا شود ، بلکه باید شدید و بازدارنده باشد . این درست نیست که با متخلفان کوچک فورا ً برخورد شود و مجازات شوند و اموالشان مصادره شود ، اما قاچاقچیان بزرگ و مفسدان اقتصادی دانه درشت در امان باشند و با هزار ترفند ، خود را از مجازات در امان نگهدارند . مجازات متخلفانن کوچک لازم است اما کافی نیست . چرا باید متخلفان کم اهمیت با سرعت مجازات شوند ، ولی رسیدگی به پرونده های بزرگ ، ماه ها و سال ها به طول بیانجامد و در نهایت هم به نتیجه ای نرسد ؟!
آنچه مسلم است بازدارندگی به نوعی حمایت و پاسداری از حقوق مصرف کنندگان است.
● حمایت از کالای ایرانی ، پاسداری از اقتصاد ملی
اگر می خواهیم مردم گرفتار قاچاق نشوند ، باید از کالای ایرانی به طور بی شائبه حمایت کنیم چرا که حمایت از تولیدات داخلی پاسداری از اقتصاد ملی و تداوم راه شهیدان است ؛ لذا ابتدا دولت باید دامان خودش را از آلودگی به معضل قاچاق پاک نگه دارد . گمرک ،نیروی انتظامی ، دستگاه قضایی ، سازمان نظارت و بازرسی تعزیرات حکومتی باید در نهایت پاکی ، سلامت و درستکاری عمل کنند . با رسیدگی به موضوع معیشت مرزبانان ، کارکنان گمرک ، قضات و ماموران تعزیرات ، می توان به این منظور رسید . اگر هم تخلفی از جانب آنان مشاهده شد باید قاطعانه تنبیه شوند .
● مصرف کالای خارجی – بی کاری جوانان ایرانی
کنترل مرزها به عنوان مبدا ورود وخروج قاچاق ، همیشه به عنوان رکن مبارزه محسوب می شود . رسیدگی به وضع زندگی مردم مرزی بسیار مهم است . نباید اجاره داد مرزنسینان ما در محرومیت باقی بمانند و به ابزار دست قاچاقچیان تبدیل شوند .که خود باعث محروم تر شدن آنان می شوند و نباید با مصرف کالاهای خارجی که منجر به بی کار شدن جوانان ایرانی می شود به محرومیت جوانان مرزنشین دامن زد بلکه با ایجاد مشاغل متعدد در روستاهای مرزی باید جلوی روز اوردن مردم به قاچاق را بگیریم . در مرزهای دریایی هم ، تردد وسایل باید ساماندهی شود و مثل رفت و آمدهای هوایی و جاده ای منظم شود تا بی انضباطی ها و تخلفات قابل پیگیری باشند .
همه دستگاه ها باید هماهنگ حرکت کنند و اجازه ندهند متخلفان از شکاف های میان آآنان استفاده کنند همه دستگاهها باید سلیقه ها را کنار بگذارند و بر اساس یک دستورالعمل رفتار کنند . حتی اگر تصمیمی از نظر آنها اشتباه است و یا با سلیقه آنان موافق نیست ، وقتی همه یکپارچه عمل کنند ، غلط یا درستی آن تصمیم خیلی زود روشن می شود . همه باید بدانند که راه اصولی مبارزه با قاچاق و مصرف بی رویه کالاهای خارجی و مقابله صحیح با بحرانهای بیکاری ، مصرف کالای داخلی است که اشتغال فرزندانمان و بیکاران جامعه را تضمین می نماید .
 
دبیر خانه کمیسیون مبارزه با قاچاق کالا و ارز استان مازندران

۱۳٩۱/٩/٦; توسط طاهره حسنی شوره



چگونگی تغییر فرهنگ مصرف

حمایت از تولید داخل بدون فرهنگ سازی برای خرید محصولات و تولیدات داخل کشور امکان پذیر نمی شود. 
با اشاره به فرمایش مقام معظم رهبری در ارتباط با سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی، مهمترین عارضه در جهت تحقق این هدف ، بحث سوق دادن مردم به خرید کالای ایرانی است .
 پیش از مسئله کیفیت تولیدات ، مصرف تولیدات داخلی باید یک فرهنگ شودوکالاهایی که در داخل کشور تولید می شود در بسیاری از موارد کیفیت آن به مراتب بهتر از خارجی است .



ادامه مطلب

۱۳٩۱/٩/٦; توسط طاهره حسنی شوره



وبلاگی برای معرفی اجناس ایرانی

بسم الله
وبلاگ خوبیه
در ضمن اگه بتونید کمکشون هم بکنید که خوب می شه
اگه در گروه های دیگه هم عضوید این وبلاگ را معرفی کنید
یا علی



۱۳٩۱/٩/٦; توسط طاهره حسنی شوره



تعریف فرهنگ مصرف

مصرف: عبارت است از مخارجی که در کالاها و خدمات مصرفی به منظور ارضاء فوری مصرف کننده صورت می‌گیرد. به عبارت دیگر مصرف به کارگیری و استفاده از کالاها و خدماتی در جهت اجابت خواسته‌های فرد در کوتاه مدت به صورتی که کالاها و خدماتی در جهت اجابت خواسته‌های فرد در کوتاه مدت به صورتی که کالاها و خدمات مصرف شوند و اثری از آنها باقی نماند.

فرهنگ: مقصود از فرهنگ چگونگی و روش انجام و عینیت یافتن موضوعی مشخص است. چگونگی رفتار و کنش در قلمروی مشخص، ریشه در اعتقادات،‌ باورها، دانش و معلومات و در مجموع پذیرفته‌های مشترک اعضای جامعه دارد. مثلا وقتی سخن از فرهنگ مصرف کالاهای داخلی به میان می‌آید منظور نوع نگرش، دانش
و اعتقادات درونی شده مردم در مورد مصرف کالاهای داخلی در مقابل کالاهای تولید خارج می‌باشد.

ادگار شاین در مورد مفهوم فرهنگ می‌گوید: «فرهنگ ساخته یک گروه انسانی است، هر کجا که یک گروه دارای حد کافی از تجارب مشترک باشند فرهنگ شکل می‌گیرد.»


۱۳٩۱/٩/٢; توسط طاهره حسنی شوره



فرهنگ مصرف گرایی=زندگی قسطی

«ویلن» نظریه پرداز مصرف معتقد است: فرد از 2 طریق موفقیت مالی و پولی خود را نشان می دهد: 1- اوقات فراغت ظاهری 2- مصرف تظاهری.
 
این ویژگی در شهرهای بزرگ بیشتر مصداق دارد چرا که افراد کمتر هم دیگر را می شناسند و می توانند تنها از روی ظاهر فرد در مورد طبقه اجتماعی، اقتصادی او اظهار نظر کنند.

در چند سال اخیر میل به مصرف به یک پز اجتماعی تبدیل شده است. مد شدن یک کالا و خرید آن کالا توسط بسیاری از افراد تابع مد و سپس دمده شدن همان کالا و کنار گذاشته شدن آن از سوی افراد و تکرار دوباره و چند باره این سیکل را هم باید از مهم ترین عوامل رواج مصرف گرایی در جامعه قلمداد کرد.

«باکاک» جامعه شناس معتقد است: مصرف صرفا یک روند اقتصادی نیست بلکه روندی اجتماعی فرهنگی است و به عبارتی فرهنگ مصرف یک فرهنگ لذت گراست.

یک شهروند می گوید: وقتی وسیله نویی خریداری می کنم تا چند روز احساس بهتری دارم، به عبارتی می توانم بگویم خرید را فقط برای رفع نیاز انجام نمی دهم بلکه با خرید کردن روحیه می گیرم!

جامعه شناسان معتقدند لذت های مصرف لذت های تخیلی و ذهنی هستند به عبارت دیگر ما آن چه را که تصور می کنیم خرید یک کالای جدید برایمان به ارمغان می آورد، در ذهن خود می پرورانیم. وی لذت های به واسطه کالا و اشیا را لذت های زود گذری می داند که در اغلب اوقات ریشه درنیازهای ارضا نشده دوران کودکی دارد.

جامعه شناس دیگری با اشاره به این که اغلب زنان بیشتر از مردان مصرف گرایی دارند می گوید: زنان از طریق خرید و رفتن به بازار می خواهند به نوعی حضور خود را در جامعه اثبات کنند و به رقابت با مردان در عرصه اجتماعی بپردازند به طوری که این موضوع در زنان شاغل بسیار کمتر از زنان خانه دار به چشم می خورد.

این اظهار نظر هم وجود دارد که زنان با خرید کردن قدرت نادیده گرفته شدن خود در ساختار فرهنگی مرد سالارانه را باز پس می گیرند به عبارتی خرید کردن زنان به بهانه ای برای حضور آنان در جامعه تبدیل شده است.

همچنین جامعه شناسان معتقدند به طور معمول افرادی که برای کسب درآمد تلاش می کنند، دقت بیشتری هم در خرید خواهند داشت به همین خاطر است که برخی صاحبان پول های باد آورده و یا نوجوانان خارج از کنترل و بی اختیار به خرید وسایل غیر ضروری می پردازند.

اما واقعیت هایی که باید در جامعه مصرف گرا مورد توجه قرار گیرد موارد متعددی را شامل می شود از جمله این که :
در ساختار جدید اجتماعی، کار دیگر نه فقط برای زنده ماندن که برای مصرف کالا و لذت ناشی از آن تعبیر می شود، این یعنی کالا برای رفع نیاز نیست بلکه برای مفهوم سازی و معنا سازی است!

یک شهروند: مصرف کالاهای غیر ضروری باعث شده تمام مدت در حال پرداخت اقساط وام هایم باشم و می توانم بگویم رواج فرهنگ مصرف گرایی، زندگی آرام مرا به یک زندگی قسطی پر از دغدغه تبدیل کرده است!

این حالت سردرگمی در حالی است که راه حل وجود دارد اما باید به آن توجه شود. باید لذت خود را در معنویات جستجو کنیم چرا که یک لذت ماندگار است و اگر کسی از خرید، لذت می برد می تواند محصول خریداری شده خود را در اختیار فرد محتاجی قرار دهد تا از این طریق بتواند به لذت خود جهت صحیح بدهد.

اگر هر انسانی پس از خرید هر کالای غیر ضروری، قیمت کالا را در فهرستی یادداشت کند، پس از سال ها خواهد دید که با مبلغ مجموع آن کالاها چه کارها که نمی توانست انجام دهد!

مسئولان ما باید ساده زیست باشند تا مردم از آنها الگو بگیرند نه این که خود بر خودروهای آخرین مدل سوار شوند و دم از فرهنگ قناعت بزنند!

متاسفانه در حال حاضر با وجود تاکید بر الگوی صحیح مصرف، جامعه ایرانی دارای نوعی مصرف گرایی نامطلوب است که نیاز به اصلاح فوری دارد و این مسئله را همواره باید مد نظر قرار داد.


۱۳٩۱/٩/۱; توسط طاهره حسنی شوره



< چرا ایرانی‌ها باید کالای ایرانی مصرف کنند؟

 

مصرف کالای ایرانی پاسخی به تحریم‌های خارجی

مصرف کالاهای خارجی و توجه نکردن به تولیدات داخلی هم‌چون ویروسی در کشور در حال گسترش است و عوارض سوءِ آن در تمامی جنبه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور قابل مشاهده است. اگر به گوشه گوشه‌ی منزلمان نگاه کنیم متوجه انواع کالاهای لوکس و ضروری می‌شویم که در خانه‌هایمان جا خوش کرده‌اند در حالی که کالاهای داخلی در انبار کارخانه‌ها خاک می‌خورند و منتظر نگاه ما هستند تا شاید آن‌ها نیز در گوشه‌ای از خانه‌ی ما جای خود را پیدا کنند. بسیاری از کارشناسان اقتصادی کشور، علت توجه نکردن مصرف‌ کنندگان به خریداری کالاهای ایرانی را هجوم  گسترده‌ی انواع کالاهای مصرفی بادوام و بی‌دوام خارجی که به صورت قانونی و غیرقانونی وارد مرزهای کشور می‌شوند، دانسته‌اند. اما آیا این تنها دلیل خریداری نشدن کالاهای داخلی توسط مصرف‌ کننده‌ی ایرانی است؟


حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی، نیز در دیدار هزاران نفر از کارگران سراسر کشور، مصرف کالاهای ساخت داخل را یکی از مجاهدت‌های ضروری در سال جهاد اقتصادی دانستند و افزودند: «به موازات استقبال مردم از تولیدات داخلی، لازم است کیفیت و مرغوبیت این کالاها، به حد قانع کننده‏ای برسد.» معظم‌له ارتقای کیفیت کالاهای ایرانی را از دیگر مسؤولیت‌های جامعه‌ی کارگری و کارآفرینان دانستند و خاطر نشان کردند: «باید کاری کنیم که کالای داخلی در نظر مصرف‌ کننده‌ی ایرانی و غیرایرانی کالایی مطلوب، بادوام و زیبا باشد که البته دستگاه‌های دولتی باید پیش نیازهای تحقق این هدف از جمله آموزش مهارت‌های مختلف را تأمین کنند.»
هم‏چنین معظم له در دیدار اخیری که با نخبگان جوان داشتند نیز فرمودند: «دستگاه‏های داخلی باید جزم و عزم داشته باشند که جزء تولیدات داخلی، در موارد موجود، چیزی مصرف نکنند؛ این را از دولت بخواهید و آقای رییس جمهور دستور بدهند.»
بسیاری از مصرف‌ کنندگان، از نبود کیفیت کالاهای ساخت داخل گله دارند و معتقدند که تبلیغاتی که در مورد کالاها می‌بینند با واقعیت یکی نیست، از همین رو ترجیح می‌دهند به سراغ کالاهای مشابه خارجی رفته و آن‌ها را خریداری کنند. مشکل دیگر، جدی گرفته نشدن ضمانت‌های اجرایی توسط تولید کنندگان و کارخانه‌های داخلی در انجام تعهدهایی است که در قبال مشتریان خود دارند. به عنوان مثال بر روی برچسب بیش‌تر محصولات و لوازم خانگی با این تبلیغ مواجه می‌شویم: «نصب رایگان محصولات در منازل شما» اما واقعیت به شکل دیگری است. پس از خرید این محصول و تماس با نمایندگی، متوجه می‌شویم که باید مبلغی به عنوان هزینه‌ی ایاب و ذهاب برای نصب محصول بپردازیم در صورتی که وقتی می‌گویند نصب رایگان باید به تمام معنا رایگان باشد. آیا این اقدام با شعار «حق با مشتری است» که امروزه بیش‌تر مؤسسه‌های تولیدی سر می‌دهند، هم‌خوانی دارد؟
این نبود ضمانت اجرایی تعهدهای برخی تولید کنندگان محصولات داخلی باعث کم رنگ شدن میل و رغبت مصرف ‌کننده‌ی داخلی به خریداری کالای ایرانی و در نتیجه داغ شدن بازار کالاهای مشابه خارجی شده است. توجه به محصولات داخلی تنها مختص مصرف ‌کنندگان نمی‌شود، بلکه تولید کنندگان نیز باید با بالا بردن کیفیت محصولات، اجرای تعهدها و پایین آوردن قیمت محصولات در مقایسه با کالاهای مشابه خارجی اجازه ندهند مصرف ‌کنندگان به سمت خریداری و مصرف کالاهای خارجی تمایل پیدا کنند.
رهبر بصیر انقلاب اسلامی، تلفیق «هنر و توانایی» ایرانی را زمینه‌ساز تقویت کیفیت تولیدهای داخلی برشمردند و افزودند: «برخی محصولات داخلی دارای قدرت رقابت و برخی دیگر به مراتب بهتر از کالاهای مشابه خارجی‌اند که باید این ویژگی را به تمامی کالاها و مواد تولیدی خوراکی، پوشاکی و وسایل زندگی تعمیم داد.» ایشان در همین زمینه افزودند: «باید عرصه‌ی تولید کالای برتر در داخل کشور را به همت کارگران، مهندسان و سرمایه‌گذاران، به عرصه‌ای دیگر برای تجلی شعار «ما می‌توانیم» تبدیل کنیم.»
از سوی دیگر طبق گزارش سازمان توسعه‌ی تجارت ایران، طی سال گذشته در مجموع 4 هزار قلم کالا از ایران به 163 کشور جهان صادر شده است که عمده کالاهای صادر شده شامل آهن آلات، فولاد، پسته، میعانات گازی، فرش دستباف، مصنوعات پلاستیکی، آلومینیوم، نفت سبک، مصنوعات مسی، البسه و... بوده است که به کشورهای مختلف از جمله امارات متحده‌ی عربی، عراق، هند، چین، ژاپن، کویت، افغانستان، جمهوری آذربایجان، پاکستان، آمریکا، تایلند، فرانسه، مصر و... صادر شده است. براساس این گزارش از مجموع 5/10 میلیارد دلار صادرات سال گذشته‌ی ایران به کشورهای جهان، مبلغ 3 میلیارد دلار آن به کشورهای حوزه‌ی خلیج فارس، 2/1 میلیارد دلار به اتحادیه‌ی اروپا، 5/1 میلیارد دلار به کشورهای عضو اکو و بقیه تا سقف 5/10 میلیارد دلار به سایر کشورها از جمله کشورهای آفریقایی صادر شده است.
این گزارش نشان‌ دهنده‌ی آن است که کالای داخلی نیز می‌تواند نه تنها قابل مصرف در داخل کشور باشد بلکه در خانه‌های مصرف ‌کنندگان خارجی نیز جایگاه خود را پیدا کرده و خودنمایی کند. اما این مهم نیازمند نهادینه کردن فرهنگ استفاده از کالای داخلی در بین خانواده‌های ایرانی است. برای رسیدن به این هدف باید از تبلیغات صحیح و در عین حال واقعی استفاده کرد. در این خصوص، مقام معظم رهبری با اشاره به عده‌ای که مصرف کالای خارجی را نشانه‌ی نوعی «تشخص و برتری» می‏پندارند، می‌فرمایند: «دلبستگی به تولیدات بیگانه و بی‌اعتنایی به تلاش کارگر ایرانی، بیماری و عادت بدی است که پول و ثروت کشور را به جیب کارگر خارجی سرازیر می‌کند.»
آری، یکی دیگر از فواید مصرف کالای ایرانی، پاسخ به تحریم‌هایی است که امروزه توسط آمریکا و دیگر کشورهای غربی بر کشور ما تحمیل شده است. بیگانگان تصور می‌کنند در صورتی که رابطه‌ی‌ اقتصادی خود را با ایران قطع نمایند ایران با توجه به نیازهای خود از حق مسلمش یعنی انرژی هسته‌ای دست کشیده و غلام حلقه به گوش آنان می‌شود، در صورتی که نمی‌دانند ملت ایران همیشه پشت به پشت هم ایستاده‌اند و از کشور همیشه جاوید خود ایران حمایت می‌کنند و این بار نیز با مصرف کالاهای داخلی اعلام می‌کنند که ما هیچ نیازی به واردات کالاهای بیگانه نداریم و یک ایرانی همیشه از کالای ایرانی استفاده می‌کند.
رهبر معظم انقلاب، نیز در این خصوص با یادآوری تلاش مستمر دستگاه‌‌های ضد بشری استکبار برای ضربه‌زدن به جمهوری اسلامی ایران، می‌فرمایند: «آن‌ها می‌خواستند با منزوی کردن ایران، نظام اسلامی یعنی «نماد عظمت و شرف اسلامی و انسانی» الهام‌بخش دیگر ملت‌ها نشود اما ملت ایران و «جمهوری اسلامی»، اکنون در سلسله قیام‌‌های پر عظمت مردم منطقه، بیش از همیشه مورد توجه و احترام ملت‌ها قرار گرفته‌‌اند و دولت آمریکا، منفورترین دولت‌ها در اذهان ملت‌های منطقه است.»
واقعیت این است که کشور اسلامی ما، از نظر جغرافیایی از موقعیت مطلوبی برخوردار است و باید از تمامی مزیت‌‌های نسبی خود به صورت عالمانه استفاده نماید و در بخش صادرات مجدد ارزش‌افزوده ایجاد کند. مصرف کالاهای داخلی زمینه‌ساز افتخار ملی، تشویق اقتصاد، پاسداری از اقتصاد، اشتغال‌زایی و... و خریداری کالای خارجی نابودی فرصت‌های شغلی، بیکاری جوانان ایرانی، تضعیف روحیه‌ی تولید کنندگان و وابستگی به بیگانگان را به دنبال دارد. مصرف کنندگان داخلی باید به این نکته توجه داشته باشند که مصرف کالاهای خارجی که مشابه داخلی آن در کشور با همان کیفیت وجود دارد به معنای تعطیلی صنایع و کارخانه‌ها و به دنبال آن بیکاری خیل عظیم جوانان ایرانی است که در این کارخانه‌ها مشغول فعالیت هستند و این تداوم مصرف سبب وابستگی به بیگانگان در جهت تأمین نیازهای کشور است. بنابراین ملت ایران باید دست در دست هم دهند و با یاری هم دیگر شعار «ایرانی، کالای ایرانی بخر» را محقق سازند و ان شاالله طبق فرمایش مقام معظم رهبری، فردای منطقه، به برکت همت و حرکت ملت‌ها در راه اسلام، به مراتب از امروز منطقه بهتر خواهد بود.


۱۳٩۱/۸/٢٩; توسط طاهره حسنی شوره



چرا کالای ایرانی؟

خرید کالای ایرانی و حمایت از تولید داخل در شرایط اقتصادی که کشور ما در آن به سر می برد یک امر کاملاعقلانی است که مقام معظم رهبری بارها بر روی آن تاکید کرده اند که متاسفانه مورد غفلت واقع شد و ما شاهد جولان کالاهای وارداتی در بازار های داخلی هستیم در حالی که کالاهای مشابه داخلی مورد استقبال خریداران قرار نمی گیرد و کشور با مشکلاتی همچون بیکاری مواجه می گردد. نکته جالب تر آنکه این روزها حتی بسیاری از تولیدات داخلی با نام و نشان کالاهای خارجی در بازار عرضه شده و برخلاف بسیاری از کشورهای جهان که تولید داخلی مایه مباهات است برای تولید کننده و فروشنده داخلی، جنس ایرانی مایه مباهات نیست.واقعیت آن است که چه بخواهیم و چه نخواهیم گرایش به سمت مصرف کالاهای خارجی در کشور ما وجود دارد و آثار و عوارض سوء آن در همه جنبه های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی کشور قابل مشاهده است . برای اصلاح این عادت ناپسند باید دست به دست هم بدهیم و از راه های درست وارد شویم تا تحقق کامل اهداف جهاد اقتصادی را شاهد باشیم.رسیدن به جایی که کالای ایرانی مورد استقبال مردم واقع شود دو راهکار دارد.اول اینکه دولت می تواند خرید محصولات خارجی توسط دستگاههای تابعه خود و کلیه دستگاه هایی که به نوعی بودجه خود را از دولت دریافت می کنند را ممنوع اعلام کند که این کار پس از فرمایشات رهبر معظم انقلاب در جمع نخبگان کشور اجرایی شد و هیئت دولت در سفر استانی به همدان خرید هرگونه کالای خارجی که مشابه آن در داخل تولید می شود را ممنوع اعلام کرد که این اقدام مثبت دولت گامی بلند در جهت حمایت از تولید داخل و توجه به محصولات ایرانی است.البته باید منتظر ماند و دید که سازمان های دولتی و تابعه تا چه اندازه به این مصوبه پایبند اند و به آن عمل می کنند. اگر می خواهیم مردم به خرید کالای خارجی عادت نکنند، باید از کالای ایرانی به طور بی شائبه حمایت کنیم چرا که حمایت از تولیدات داخلی پاسداری از اقتصاد ملی است ؛ لذا ابتدا دولت باید خود را از خرید کالای خارجی و ترجیح آن بر تولیدات داخلی مبرا کند.و از سوی دیگر باید با رسیدگی به موضوع مشکلات
    تولید کنندگان و معیشت کارگران زمینه های لازم برای تولید کالای ایرانی با کیفیت را فراهم کنند. برای افزایش اشتغال و مبارزه با فقر و بیکاری دولت وظیفه سنگین حمایت از تولید داخلی را برعهده دارد و باید از تمامی امکانات مادی و معنوی که در اختیار دارد در جهت توسعه هر چه بیشتر تولید بهره گیرد و مردم با شناخت کافی از خصوصیات کالاها بهترین یاری دهندگان خواهند بود.‏
    
    پس از آنکه دولت خود در این مسیر پیش قدم شد می تواند از مردم هم بخواهد که کالای ایرانی را بر نمونه خارجی آن ترجیح دهند.دولت برای انجام این کار ضمن فرهنگ سازی و تشریح فواید خرید کالای ایرانی برای کشور می بایست زمینه را نیز برای راغب شدن مردم به تولیدات داخلی از طریق افزایش کیفیت و مناسب سازی هزینه تمام شده فراهم کند.تاکید بر مصرف کالای ایرانی ، فقط توصیه ای برای مصرف کنندگان نیست . بلکه تولید کننده هم باید با ارائه کیفیت برتر و قیمت پایین تر ، اجازه ندهد که مشتریان به کالای خارجی تمایل پیدا کنند . تولید کننده باید مصرف کننده را محترم بشمارد و کالای مرغوب به او بدهد و مصرف کننده هم باید تا جنس ایرانی هست ، جنس خارجی نخرد .به فرموده رهبر معظم انقلاب« ما باید تولید ملی را افزایش بدهیم، تقویت کنیم؛ عادت کنیم به مصرف تولیدات داخلی؛ عادت کنیم به بالابردن کیفیت تولیدات داخلی، که البته در این مورد مسئولین دولتی و همچنین قانونگذاران وظایف سنگینی دارند».(بیانات در دیدار کارگزاران نظام27/05/89)‏ نخریدن کالای ایرانی به معنای ماندن تولیدات در انبارهاست و اینکه هزینه های صرف شده برای تولید نه تنها به سود تبدیل نشده بلکه با زیان انباشته نیز مواجه شده است. این اتفاق باعث می شود کم کم تولیدکنندگان نه انگیزه ای برای تولید داشته باشند و نه پولی که برای این فعالیت اقتصادی سرمایه گذاری کنند. برچیده شدن بساط تولید هم عاقبتی جز افزایش نرخ بیکاری و افول شاخص های اقتصادی مانند تولید ناخالص داخلی، ارزش افزوده، رشد اقتصادی و ... ندارد.برای ترغیب مردم به خرید کالاهای ایرانی باید از کار فرهنگی ، تبلیغات و آماده سازی فکر و رفتار نوجوان و حتی کودکان بهره جست و از تاثیر رسانه های دیداری و شنیداری و مکتوب برای اصلاح رفتار اجتماعی استفاده کرد . در این میان آموزش و پرورش ، وزارت ارشاد ، صداو سیما، دستگاههای آموزش عالی ، مطبوعات و.... می توانند نقش مهم و ارزنده خود را در این راه ایفا کنند تا ایرانی با افتخار از کالای ایرانی استفاده کند .اطلاع رسانی از طریق رسانه ها بخصوص صدا وسیما در خصوص فواید خرید کالای ایرانی و عوارض خرید کالای خارجی برای کشور می تواند مردم را به خرید تولیدات داخلی ترغیب کند.یکی از عوارض خرید کالای خارجی بیکاری و تعطیلی واحد های تولیدی داخلی است که امروز بسیاری از خانواده ها با معضل بیکاری به نوعی دست و پنجه نرم می کنند که این معضل خود زمینه ساز معضلات اجتماعی بسیاری است.لذا رسانه ها باید خانواده ها را به هنگام خرید کالابه این موضوع توجه دهند که با خرید کالای ایرانی چه خدمتی به کشور خود می کنند.در آموزش وپرورش ایران باید برنامه ریزی شود تا با افزایش دانش فراگیران ، اطلاع او از هویت فرهنگی و منافع ملی افزایش یابد . متاسفانه بسیاری از لوازم التحریر دانش آموزان ایرانی از خارج وارد می شود .
    
    این به آن معناست که ایرانی از کودکی می آموزد کالای خارجی استفاده کند.در رادیو و تلویزیون باید محدودیت های بیشتری برای تبلیغات کالاهای خارجی اتخاذ شود و در عوض از تبلیغ کالای ایرانی حمایت گردد تا رسانه ملی کارکردی ضد توسعه ملی نداشته باشد‏.
    
    


    
 روزنامه رسالت، شماره 7402 به تاریخ 11/8/90، صفحه 7 (حرف امروز)


۱۳٩۱/۸/٢۸; توسط طاهره حسنی شوره



چرا باید کالای ایرانی مصرف کنیم؟

مقام معظم رهبری(حفظه‌الله‌تعالی) در دیدار کارگران عزیز و زحمتکش کشور، مصرف کالاهای ساخت داخل را یکی از مجاهدت‌های ضروری در سال جهاد اقتصادی دانستند و افزودند: «به موازات استقبال مردم از تولیدات داخلی، لازم است کیفیت و مرغوبیت این کالاها، به حد قانع کننده‏ای برسد.» معظم له با نام گذاری امسال به عنوان سال «جهاد اقتصادی» حرکت با برکتی را در جهت فرهنگ سازی یک حقیقت و مفهوم متعالی دیگر هم‌چون اصلاح الگوی مصرف، همت و تلاش مضاعف و بسیج آحاد مردم عزتمند کشور اسلامی ایران آغاز نمودند.
 
ایشان هر چند در بیانات مختلف به دلیل تسلط بر مسایل اقتصادی وارد بحث‌های محتوایی شده‌اند، ولی در سخنرانی‌های سال جدید در چارچوب مقوله‌ی «جهاد اقتصادی» اولین نکته مهم است را  تحت عنوان مصرف کالای داخلی به عنوان یک مجاهدت در سال جهاد اقتصادی مطرح می‌فرمایند. هم‌چنین در بند اول سیاست‌های کلی اشتغال که به رؤسای قوای سه گانه، رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام و دبیر شورای نگهبان توسط معظم‌له ابلاغ شد، آمده است: «ترویج و تقویت فرهنگ کار، تولید، کارآفرینی و استفاده از تولیدات داخلی به عنوان ارزش اسلامی و ملی با بهره‌گیری از نظام آموزشی و تبلیغی کشور.» تأکید بر مصرف کالای داخلی در سیاست‌های کلی اشتغال نیز نشان از نقش حرکت آفرین این مسأله در چرخه‌ی اقتصاد است.
 
اصولاً در ادبیات تاریخ اقتصاد توسعه، صاحب‌نظرانی که در خصوص روش‌های استعمار، استثمار و تقسیم کار بین کشورهای استعمارگر و مستعمره قلم‌فرسایی کرده‌اند به این مهم اعتراف نموده‌اند که کشورهای غارت‌گر غربی از جوانب مختلفی حقوق مستضعفین به خصوص مسلمین را ضایع کرده‌اند؛ از جمله: با دزدیدن منابع خام، گماشتن حکام وابسته برای تسهیل دزدی منابع، قبضه‌ی دانش و فن‌آوری و ندادن جواز انتشار به کشورهای دیگر، دزدی مغزها، تطمیع و طعمه‌گذاری برای جذب و عدم رجعت مغزها، تحریم اقتصادی و ممانعت از دسترسی به ابزارهای سرمایه‌ای و نیازهای ضروری، شبیخون فرهنگی، فرهنگ زدایی، تخریب الگوی مصرف و ایجاد اشتیاق کاذب به مصرف کالاهای بیگانه، دزدی ثروت‌های تاریخی، دفینه‌ها وآثار فرهنگی، تبلیغ کاذب جاذبه‌های غربی و به‌خصوص جاذبه‌های شهوانی، هجوم نظامی و غارت همه جانبه، جعل مذاهب باطل مانند بهاییت، وهابیت و مانند این‌ها و بسیاری از روش‌های دیگر برای شکستن دژهای مستحکم اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و امنیتی که در نهایت در جهت منافع دنیایی کوتاه مدت و بلند مدت آن‌ها بوده است. یکی از این راه‌ها «کشور گشایی به‌وسیله‌ی فتح بازارهای مصرف کالاهای مصرفی و صادراتی آن‌ها» بوده است.
 
در مرحله‌ی ورود به دوره‌ی فراصنعتی، غربی‏ها به این نتیجه رسیده‏اند که اگر در این مرحله که دارای ویژگی‌هایی چون: استخدام فن‌آوری فوق مدرن در خدمت تولید انبوه و تولید کالاهای با کیفیت بالا، افزایش میل فن‌آوری در تولید و سرمایه‌ی طلب شدن صنایع و در مقابل و کاهش کاربری و از این رو کاهش نرخ اشتغال و رها سازی بخش زیادی از نیروی انسانی، اشباع بازارهای داخلی خودشان و سرریز شدن مازاد تولید روی دستشان و ... است بخواهند موفق باشند باید بتوانند از عهده‌ی حصار مستحکم بازارهای کشورهای در حال توسعه و عقب مانده برآیند. زیرا در مقابل اشباع بازارهای کالا، فرصت سرمایه و خدمات در کشورهای استعمارگر مواجه با بازارهای بکر و دست نخورده و جمعیت فراوان بالقوه‌ی بسیار مصرف کننده و فرصت‌های باد آورده در این کشورها به گمان خود بودند. از این رو راهبرد آن‌ها در عصر جدید، صبغه‌ی اصلی «بازار گشایی به کمک سیطره بر رسانه‌های، در خدمت بازار گشایی» است.
 
با وجود حمایت‌های گسترده و متنوع خودشان از صنایع داخلی که هم‌چنان به دو شکل آشکار و پنهان به‌طور گسترده‌ جریان دارد با دیکته کردن شعاری در دل ادبیات اقتصاد توسط برخی افراد درس خوانده کم بینش از کشورهای در حال توسعه شعار رفع محدودیت‌های غیر تعرفه‌ای گمرکی، حمایت زدایی و رقابت زایی و مانند این‌ها را باب میل و روش خودشان بر سر زبان‌ها و محافل انداختند. به تازگی نیز در چارچوب موافقت‌نامه‌ی «دور اروگوئه» (گات GATT) و سپس سازمان تجارت جهانی (WTO) ترتیباتی را اتخاذ کردند تا در یک ساختار به ظاهر قانونی این حصارها را بشکنند و اقتصاد خود را از بیکاری، مازاد کالاهای تولید شده و اشباع بازار داخلی، خود را برهانند و در مقابل مستضعفین را مانند ترویج مواد مخدر در دو قرن گذشته معتاد مصرف کالاهای خود سازند.
 
ثمره‌ی این بازار گشایی، بیکاری نیروهای انسانی کشورهای فقیر به خصوص مسلمان، نابودی صنایع و تولید آن‌ها، تخریب و وارونه شدن الگوی مصرف داخلی به‌خصوص درکشور ما و درنهایت وابستگی شدید به کشورهای استعمارگر شد. برای شکستن این سد نیز کار عمیق فرهنگی را نیز با کمک رسانه‌های صهیونیستی پشتوانه‌ی کار خود کرده بودند که متأسفانه هنوز هم ریشه‌ی این شبیخون فرهنگی ـ اقتصادی را در صحبت‌های برخی از غافلان مشاهده می‌کنیم که مرتب چشم بسته کالاهای داخلی ایرانی را تحقیر می‌کنند و ناخودآگاه یا خودآگاه آب به آسیاب دشمن می‌ریزند. به همین دلیل نیز بنیان‌گذار کبیر انقلاب حضرت امام خمینی(ره) و رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی بر خودکفایی و خوداتکایی تأکید داشته و دارند و به تازگی نیز مقام معظم رهبری(حفظه‌الله‌تعالی) در دیدار کارگران عزیز با درک این‌که در قبال حقیقتی چون لزوم مصرف کالاهای داخلی ممکن است این واکنش منطقی نیز ایجاد شود، بر ارتقای کیفیت کالاهای ایرانی تأکید و از دیگر مسؤولیت‌های جامعه‌ی کارگری و کارآفرینان دانستند و فرمودند:
 
«باید کاری کنیم که کالای داخلی در نظر مصرف کننده‌ی ایرانی و غیرایرانی کالایی مطلوب، بادوام و زیبا باشد که البته دستگاه‌های دولتی باید پیش نیازهای تحقق این هدف از جمله آموزش مهارت‌های مختلف را تأمین کنند.» ایشان تلفیق «هنر و توانایی» ایرانی را زمینه ساز تقویت کیفیت تولیدات داخلی برشمردند و افزودند: «برخی محصولات داخلی دارای قدرت رقابت و برخی دیگر به مراتب بهتر از کالاهای مشابه خارجی‌اند که باید این ویژگی را به تمامی کالاها و مواد تولیدی خوراکی، پوشاکی و وسایل زندگی تعمیم داد.»
 
آیت الله خامنه‏ای با اشاره به عده‌ای که مصرف کالای خارجی را نشانه‌ی نوعی «تشخص و برتری» می‏پندارند، افزودند: «دلبستگی به تولیدات بیگانه و بی‌اعتنایی به تلاش کارگر ایرانی، بیماری و عادت بدی است که پول و ثروت کشور را به جیب کارگر خارجی سرازیر می‌کند.» با توجه به مطالب بیان شده باید آحاد مردم توجه داشته باشند که امروزه مصرف کالای خارجی به منزله‌ی عدم مصرف کالای مشابه داخلی است. عدم مصرف کالای مشابه داخلی نیز به معنی تعطیلی صنایع داخلی، بیکاری جوانان و نیروی انسانی و وابستگی به خارج در جهت تأمین نیاز و تداوم مصرف ثروت ملی یعنی نفت و تشدید فزاینده‌ی وابستگی به بیگانه و به نفت و مرگ تدریجی اقتصاد و جامعه خواهد بود. به رغم وجود برخی از قوانین حمایت از صنایع داخلی باید:
 
اول، با فرهنگ سازی میل تقاضای مؤثر را از کالای خارجی به داخلی تبدیل کرد. باید توجه نمود که دلیل برجستگی این مسأله به عنوان یک مجاهدت در جهاد اقتصادی وجود اهداف دشمن در ورای قضیه برای شکستن دژ اقتصاد ما است. اگر مصرف کالای خارجی باب شود دیگر دروازه‌ی بسته‌ای برای اقتصاد در جهت دفاع باقی نمی‌ماند.
 
دوم، در طراحی الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت نیز باید توجه شود که «حمایت اقتصادی» یکی از وظایف تنظیم بازار دولت اسلامی است. حمایت معقول و زمینه ساز کسب قدرت رقابت باید پیاده شود.
 
سوم، باید توجه شود که هزینه‌ی فرصت مصرف یک کالا برای اقتصاد بسیار سنگین است از این رو اگر مشابه داخلی وجود دارد باید بیش از هر چیزی به فکر برتری دادن کالای داخلی بر خارجی باشیم. این روال را غربی‌ها بر خلاف باور برخی از آقایانی مانند اشخاص اتاق بازرگانی ما طی کرده‌اند که در طراحی «فضای کسب و کار و کارآفرینی» نظرشان این است که اقتصاد ما باید دست‌ها را بالا ببرد تا نظریه‌ی ابطال شده و وارداتی «رقابت» این آقایان، ثابت شود. به عنوان مثال اخذ رتبه‌های ایزو (ISO) اگر خوب توجه شود نیز به شکلی است که با پرداختن هزینه به آن‌ها، قیمت تمام شده‌ی تولیدات داخلی ما را بالا می‌برد که در نهایت این صنعت مجوز گرفته و نتواند حداقل در قیمت تمام شده‌ی تولید کالای برتر، رقابت کند.
 
در اجلاس «داووس» سویس در سال‌های 2010 و2011 میلادی اقتصاددانان اعتراف می‌کنند که بحران اقتصاد غرب در انتهای سال 2008 میلادی به دلیل رها کردن اقتصاد و سپردن عنان اقتصاد به دست بخش خصوصی به‌خصوص بانک، مؤسسه‌های مالی و پولی بوده و ما (غربی‌ها) اشتباه کرده‌ایم. مقایسه شود با برخی آقایان که انگار هنوز در خواب به سر می‌برند. آنان راه رفته‌ی شکست خورده را برگشته‌اند. اینان گویی نمی‌خواهند عبرت بگیرند. راه برتری دادن کالای داخلی بر خارجی رها سازی نیست بلکه فرصت سازی در چارچوب عدالت اسلامی برای صنایع داخلی و کمک به بهره‌وری و استفاده از فرصت‌ها است.
 
چهارم، فرصت مغتمی است که در طرح هدفمندی یارانه‌ها مانند مصرف کننده به تولید کننده نیز مستقیم یارانه پرداخت شود تا با خروج از حالت کم تحرکی فعلی به سمت تلاش و تحرک رفته و حرکت در جهت کاهش مصرف انرژی، افزایش کیفیت و تغییر روش تولید و افزایش بهره‌وری اقدام نماید.


۱۳٩۱/۸/٢۸; توسط طاهره حسنی شوره



چرا مصرف کالای خارجی

به‌طور کلی گسترش تجارت جهانی برای رشد و توسعهٔ کل اقتصاد جهان از اهمیت زیادی برخوردار است. این مهم به‌خصوص برای کشورهائی که با کمبود منابع روبه‌رو هستند از اهمیت بیشتری برخوردار است. در عین حال در برخی موارد مبادلات تجاری (و مخصوصاً واردات) می‌تواند در داخل کشورها نتایج منفی بر جای بگذارد. در شرایطی که صنایع داخلی (به‌دلیل گوناگون) توان رقابت با محصولات مشابه خارجی را نداشته باشند، واردات فشار مضاعفی روی واحدهای تولیدی داخل وارد می‌آورد. این مشکل زمانی بارزتر می‌شود که واردات غیرقانونی (قاچاق) نیز در کشور وجود داشته باشد.



ادامه مطلب

۱۳٩۱/۸/٢٤; توسط طاهره حسنی شوره



چگونه میتوان مصرف تولیدات داخلی را به فرهنگ تبدیل کرد؟

تبدیل مصرف تولیدات داخلی در میان مردم به یک عادت، فرهنگ و در مرتبه‌ی بالاتر یک فریضه‌ی امری است که مطالعه و بررسی، همکاری جمعی مردم، دولت، تولیدکنندگان و طراحان و برنامه ریزان را طلب می‌کند. اما به راستی چگونه می‌توان نوع چینش پایه‌های این فرهنگ‌سازی را به طوری صورت داد تا در دراز مدت جامعه از نتایج آن بهره‌مند شود؟



ادامه مطلب

۱۳٩۱/۸/٢٤; توسط طاهره حسنی شوره



نقش پررنگ آموزش و پرورش در مصرف تولیدات داخلی
مدیر کل آموزش و پرورش استان اردبیل:
آموزش و پرورش در فرهنگ‌سازی مصرف کالای ملی نقش بی‌بدیل دارد

خبرگزاری فارس: مدیر کل آموزش و پرورش استان اردبیل گفت: آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد موثر فرهنگ‌ساز در نهادینه شدن فرهنگ مصرف کالای ایرانی و ملی نقش بی‌بدیل دارد.

خبرگزاری فارس: آموزش و پرورش در فرهنگ‌سازی مصرف کالای ملی نقش بی‌بدیل دارد

احمد محمودزاده در حاشیه بازدید از ستاد مرکزی اسکان فرهنگیان استان اردبیل در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در اردبیل اظهار داشت: همه ساله پیام رهبر معظم انقلاب راهبرد حرکت‌ها و نقش‌آفرینی ما در عرصه کار و تلاش بیشتر است و اغلب نیز شکل عملیاتی به خود می‌گیرد.

وی گفت: قسمتی از این شعارها که بعد فرهنگ‌سازی دارد، در نهاد آموزش و پرورش به شکل دقیق و درست توجیه و تبیین می‌شود و این نهاد به عنوان مرجعیت حرکت‌های تأثیرگذار در آگاه‌سازی رسالت سنگینی بر عهده دارد.

عضو شورای اداری استان اردبیل در بخش دیگری از سخنان خود بیان داشت: از منظر فرهنگ‌سازی، نقش معلمان و عوامل آموزش و پرورش به عنوان نقش یک مرجعیت حائز اهمیت است به طوری که معلمان می‌توانند هم دانش‌آموزان و هم طبقات دیگر جامعه را درست و دقیق از محتوا و اصالت این پیام آشنا کنند.

محمودزاده اضافه کرد: در تحقق شعار امسال در بخش خرید کالا و اجناس مورد نیاز نیز سعی خواهیم کرد با نگاه بومی و ملی به خرید امکانات و تجهیزات نگاه کنیم تا این اقدام سبب رونق گرفتن تولید ملی، کار و سرمایه‌های ایرانی شود.

وی در پایان سخنان خود شعار امسال را در راستای تداوم جهاد اقتصادی توصیف کرد و اذعان داشت: در استمرار حرکت سال گذشته و پر توان‌تر از گذشته، امسال سعی می‌کنیم مطالبه مقام معظم رهبری را جامه عمل بپوشانیم


۱۳٩۱/۸/۱٦; توسط طاهره حسنی شوره



فرهنگ سازی در الگوی مصرف و تولید ملی

شاید شما هم با من هم‌عقیده باشید که متأسفانه مردم ایران بیشتر از ملل دیگر و به ویژه بیشتر از استاندارد جهانی از منابع غذایی و انرژی استفاده می‌کنند در حالی که می‌دانیم میزان درست استفاده از منابع، یکی از پیش‌شرط‌های توسعه در هر کشور است.

پژوهه دین - برای اینکه این الگو اصلاح شود باید فرهنگ‌سازی کرد. وقتی فرهنگ سازی مطرح می‌شود، این‌گونه به نظر می‌رسد که اگر درخصوص موضوعات مختلف فرهنگ‌سازی و تولید ادبیات مفهومی نکنیم آثار سوئی در جامعه به جا می‌ماند پس شاید بتوانیم بگوییم فرهنگ سازی باید دغدغه علمای قوم و دست‌اندرکاران عرصة فرهنگ در حوزه‌های مختلف باشد. چنان که می توان دغدغه دیگری را تحت عنوان وجود فرهنگ های غلط و نادرست نیز شناسایی و رهگیری کرد. مسئله فرهنگ سازی از دو جهت مهم است:
1. به عنوان یک مسئولیت و وظیفه مهم در حوزه جامعه پذیری
2. لزوم تعریف فرهنگ استفاده مناسب از منابع
در مسئله مصرف و استفاده از منابع، به سبب عدم شناخت کافی از ظرفیت ها و امکانات مفید آن، از سوی بیشتر آحاد جامعه راه نامناسبی در پیش گرفته می‌شود که آثار زیانبار متفاوتی در جامعه اتفاق می‌افتد. این در حالی است که فرهنگ مناسب و درست آن، می تواند جامعه را به سوی تعالی و کامل سوق دهد. این جاست که دو فرهنگ متضاد در یک جامعه رشد می کند. از سویی یک فرهنگ منفی و ضدارزشی از مصرف یک کالا و یا خدمات در جامعه پدید می‌آید که می تواند از جهات متعدد جامعه را دچار بحران و فروپاشی کند و از سوی دیگر، فرهنگ مثبت و سازنده ای که می تواند ارزش های یک کالا و خدمات را نشان دهد و مسیر جامعه را به سوی کمال، تغییر شکل و ماهیت دهد.
نیک می‌دانیم که جامعه نیاز مبرمی به فرهنگ سازی مثبت و ارزشی دارد؛ زیرا فرهنگ سازی ارزشی نه تنها یک نیاز است بلکه یک وظیفه انسانی است و حتی می توان گفت مبادرت به آن مصداقی از شکرگزاری نعمات الهی و رهایی از کفران نعمت و پیامدهای زیانبار آن است. بنابراین هر جامعه‌ای همواره نیازمند فرهنگ سازی و اصلاح دایمی در این حوزه است. صاحب این قلم اصرار دارد فرهنگ‌سازی مثبت، سازنده و ارزشی بسیار مناسب‌تر، کارآمدتر و اثربخش‌تر از فرهنگ‌سازی منفی است پس لازم است نسبت به ایجاد ظرفیت ها و امکانات و فلسفه ایجادی آن اقدام کنیم تا جامعه در مسیر درست و کمال پیش رود.
جامعة مسلمان و انقلابی ایران که در همه چیز به قرآن و سنت معصومان تأسی می‌کنند می‌دانند که آغاز هرگونه تغییر و اصلاح فرهنگی از داخل از اولویت‌هایی است که قرآن برای فرهنگ‌سازی و اصلاح فرهنگی پیشنهاد می‌دهد؛ زیرا مردم نخست به رفتار عملی و عینی اشخاص توجه دارند و اگر رفتار درست، فرهنگ شخص و خانواده وی نشده باشد، مردم کم تر گرایش به تغییر و اصلاح را می پذیرند. (انعام آیه ۷۴ و توبه آیه ۱۲۲ و مریم آیه ۴۲ و ۴۵) از این رو خداوند به پیامبر (ص) فرمان می دهد که فرهنگ‌سازی را از درون خانواده و عشیره خویش آغاز کند. (شعراء آیه ۲۱۴) پس فرهنگ‌سازی ارزشی و مثبت را باید از خودمان شروع کنیم تا فرهنگ درست و مناسب در جامعه مورد توجه و اهتمام عملی قرار گیرد.
بدون شک الگوی مصرف در چگونگی شکل‌گیری تولید ملی و استقلال اقتصادی نقش مؤثری دارد. پیش‌تر نیز در یادداشت دیگری بر لزوم حمایت از تولید ملی برای رسیدن به استقلال همه‌جانبه در کشور تأکید کرده بودم. اینک می خواهم آمار جالبی را ارائه کنم. با نگاهی به این آمار درخواهیم یافت برای حمایت از تولید ملی و سرمایة ایرانی باید درست مصرف کنیم تا منابع ارزش‌مند و فناپذیر کشور عزیزمان صرف سرمایه‌گذاری بلندمدت و ساختن فردای فرزندان‌مان شود نه اینکه به قول معروف دود شده و به هوا فرستاده شود. 

نوع کالای مصرفی

سرانه مصرف سالیانه

نسبت

ایران

جهان

نان

160 کیلوگرم

25 کیلوگرم

ایران 6 برابر جهان

تخم مرغ

8 تا 9 کیلوگرم

24 کیلوگرم

ایران یک سوم جهان

شیر

90 کیلوگرم

300 کیلوگرم در اروپا

ایران یک سوم اروپا

شکر

30 کیلوگرم

5 کیلوگرم

ایران 6 برابر جهان

سویا

5/0 کیلوگرم

10 کیلوگرم

ایران یک بیستم جهان

نوشابه

42 لیتر

10 لیتر

ایران چهار برابر جهان

نمک

6 کیلوگرم

3 کیلوگرم

ایران 2 برابر جهان

میوه و سبزیجات

30 کیلوگرم

120 کیلوگرم

ایزان یک چهارم استاندارد جهانی

ماهی

7 کیلوگرم

18 کیلوگرم

ایران حدود یک سوم جهان

مصرف دارو

6 قلم در هرنسخه

2 قلم در هر نسخه

ایران سه برابر جهان

برق

2500 کیلووات

800 کیلووات

ایران سه برابر جهان

آب

300 لیتر روزانه

150 لیتر روزانه

ایران 2 برابر میانگین جهان

بنزین

90 لیتر روزانه

15 لیتر روزانه

ایران 6 برابر میانگین جهانی

گاز

1700 مترمکعب

600 متر مکعب

ایران 3 برابر میانگین جهانی

ساعات کار

2400 ساعت

1900 ساعت

ایران 5/1 برابر میانگین جهانی

ساعات کار مفید

300 ساعت

1400 ساعت

ایران یک چهارم سرانه جهانی

مطالعه

18 دقیقه روزانه

70 دقیقه روزانه

ایران یک چهارم میانگین جهانی

زمان مکالمه با تلفن ثابت و همراه

40 دقیقه روزانه

10 دقیقه روزانه

ایران 4 برابر میانگین جهانی

 

غرض از ذکر آمار فوق که هریک در بخش‌های تخصصی خود قابل تحلیل است «منفی‌بافی و تخریب» نیست بلکه «تذکر و توجه» است. عزیزان بهتر از صاحب این قلم واقفند که چقدر در منابع متقن دینی ما نسبت به تذکر سفارش شده است. از رهگذر تذکرها، تفکر و اصلاح رفتار به وجود می‌آید. اگر کمی در آمار فوق توجه و تدبر کنیم می‌فهمیم چقدر به راحتی مقادیر قابل ملاحظه‌ای از منابع ملی خود را تلف می‌کنیم. اسراف در منابع به اندازه‌ای است که بنا به آمار منتشره مصرف سرانه آب، انرژی، دارو، نان، نوشابه و صرف وقت برای انجام کارهای مشخص (نه مفید و اثربخش) در ایران چند برابر استانداردهای جهانی است. از آن سو طول عمر ما ایرانیان 20 درصد کمتر از میانگین جهانی است. وقت آن است که بار دیگر به یکدیگر تذکر دهیم «منابع ملی ما محدود و در بخش‌های زیادی تجدیدناپذیرند» پس با نگاهی به آینده و برای موفقیت کشور و تضمین آیندة فرزندان‌مان باید درست مصرف کنیم.

داود میرزائی مقدم
مدیرکل دفتر مطالعات و رصد فرهنگی

منبع مقاله:

http://www.aynaammar.ir/


۱۳٩۱/۸/۱٦; توسط طاهره حسنی شوره



نقش معلم در فرهنگ سازی تولیدات داخلی

آموزش وپرورش به عنوان نهاد رسمی سایر سازمانها در امر تعلیم وتربیت می باشدکه هدف اصلی تعلیم و تربیت رشد همه جانبه دانش آموزان است کیفیت و کمیّت رشدشناختی،عاطفی،اجتماعی،اخلاق و فرهنگ همواره برای تربیت نسل های بعدی توجه صاحب نظران را به خود جلب کرده است.

نقش فرهنگ سازی معلّم در تحقق آرمان تولید ملی،حمایت از کار و سرمایه ایرانی سبب پیشرفت و توسعه‌یافتگی می‌شود زیرا معلّمان با در اختیار داشتن چهار ده میلیون نفر از جمعیت کشور که معادل یک چهارم کل جمعیت است می تواند در تبیین الگوی استفاده از کالاهای ایرانی و اصلاح فرهنگ بیگانه تاثیر فراوانی داشته باشد.از آنجا که محصول فعالیت های آموزش و پرورش به عنوان زیر بنای تحولات اجتماعی نقش ایفا می کند و هم سامانه ای مطمئن و اصیل برای شکل گیری اهرم های توسعه به شمار می آید ، قدر مسلم  معلمان در امر تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه باید نقش ویژه ای داشته باشند.و اکثر کشورهای توسعه‌یافته و درحال توسعه به منظور توسعه اقتصادی خود،تمرکز بر تولیدات کیفی،توسعه نوآوری،خلاقیت و کارآفرینی و سرمایه‌گذاری همواره تعلیم وتربیت ونقش معلم  را به عنوان موتور محرک توسعه و پیشرفت مد نظر قرار داده اند.کشور ما نیز از این قاعده مستثنی نبوده و باید نقش آنان را در فرهنگ سازی استفاده ومصرف کالای ایرانی برای رسیدن به خود کفایی در تولیدات محصولات و نیز رقابت در عرصه تولید و تجارت جهانی به واسطه کمرنگ‌شدن مرزهای اقتصادی ابعاد دیگری یافته و کوشش در جهت حمایت و فرهنگ سازی موثر از  سوی آنان در حمایت ازتولید،کار و سرمایه گذاری صورت پذیرد. پیش‌نیاز تحقق این مهم، هم‌دلی،هم‌فکری و هم‌کاری همگانی با قشر فرهنگی جامعه می باشد.همه تفکرات،جناح‌ها،گروه‌ها و اقشار در کنار کلیه ارکان نظام،دست در دست بخش‌های خصوصی و تعاونی کشور،لازم است با عبور از اختلافات،عزم ملی را برای تقویت همکاری با معلّمان برای فرهنگ سازی  مصرف کالای داخلی وایرانی را داراست جزم نمایند افزایش اشتغال و رونق سرمایه گذاری در کشور مستلزم به فعل درآوردن توان بالقوه موجود کشوراز طریق نظام آموزش بخصوص از سوی معلمان می باشد.

مفهوم فرهنگ سازی در استفاده و مصرف کالای ایرانی:

حمایت از تولید ملی و سرمایه ایرانی به معنی قطع کامل واردات کشور نیست چرا که هر کشوری در هر سطحی نیاز به واردات برخی مواد و محصولات را دارد. معنی این شعار سوق دادن کشور از واردات محصولات و کالاهای نهایی(قابل مصرف)به سمت مواد و محصولات سطح متوسط و پایین(مواد اولیه یا واسط)و سپس تبدیل آنها به کالاهای مصرفی است که این مسئله منجر به ایجاد ارزش افزوده خواهد شد.مهمترین مفهوم حمایت و توجه به تولید و سرمایه داخلی این است که شرایطی فراهم شود که محصولات تولید شده در داخل قابلیت رقابت با مشابه خارجی خود را کسب کند تا تولیدکنندگان داخلی ضمن داشتن دسترسی به بازارهای داخلی و خارجی بصورت عادلانه و صحیح با تولید کنندگان و صنعتگران خارجی رقابت کنند.البته تحقق این امر در گرو توجه، برنامه ریزی، کارشناسی دقیق و هوشمندانه و عزم جدی در همه حوزه هاست.

مفهوم تولید ملی:

تمامی محصولات و خدمات و خلاقیت هایی است که حاصل کار یدی و فکری آحاد مردم ایران است که با بهره گیری از توان و امکانات مادی و معنوی و نیروی انسانی پدید می آید تا مردم ما را از بیگانگان مستغنی و بی نیاز گرداند و نیز جامعه جهانی را از این تولیدات برخوردار سازد. تولید ملی که با حمایت از نیروی کار و سرمایه ایرانی رقم می خورد گامی است در جهت استقلال اقتصادی ، فرهنگی و سیاسی ما.

سال تولید ملی وحمایت از کار وسرمایه ایرانی دربیانات مقام معظم رهبری:

بر اساس رسیدن به افق چشم انداز 20ساله نظام که براساس آن ایران در همه زمینه ها،کشور نخست منطقه می شود و همچنین در راستای الگوسازی برای رسیدن به تمدن عظیم اسلامی ایرانی در منطقه،باید در مسیر حرکت به سمت افق پیشرفت و توسعه گام برداشت و با توجه به اشارت های رهبری انقلاب با نامگذاری هر ساله سرعت تحقق این اهداف را دوچندان نمود.این تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی که در ادامه مسیر جهاد اقتصادی،همت مضاعف و کار مضاعف قابل ارزیابی است.کام ملت ایران را شیرین خواهد نمود چرا که بنا به فرمایش رهبری انقلاب«اگر ما توانستیم تولید داخلی را رونق ببخشیم،مسئله تورم حل خواهد شد؛مسئله اشتغال حل خواهد شد،اقتصاد داخلی به معنای حقیقی کلمه استحکام پیدا خواهد کرد.اینجاست که دشمن با مشاهده این وضعیت، مایوس و ناامید خواهد شد.وقتی دشمن مایوس شد،تلاش دشمن،توطئه دشمن،کید دشمن هم تمام خواهد شد.»

نتیجه گیری:

می توان برای ایجاد فرهنگ استفاده ازمحصولات داخلی بدین وسیله فرهنگ مصرف کردن تولیدات داخلی را به راحتی در سالهای آغازین رشد توسط معلمان به کودکان و دانش آموزان آموخت به نحوی که با ورود آنان به جامعه و باز گشت آنان نزد خانواده خود به نوعی با سفیر فرهنگی سر و کار داشته باشیم . مقابل خرید محصولات خارجی مشابه داخلی مقاومت می کنند و این فرهنگ را در کنار دیگر جلوه های فرهنگی که آموخته اند به دیگران منتقل می کنند.امروزه خودکفایی وتکیه بر توان تولیدات ومحصولات داخلی امری بسیار مهّم و ضروری برای مطرح شدن در صحنه های رقابت  بین المللی یک مسئله جهانی می باشد و نقش بسزایی در امنیت مادی ومعنوی کشورها دارد.و در این میان نقش معلّمان بسیار حیاتی ومهم در امر گسترش اعتماد به محصولات داخلی وافزایش توان مصرفی نسبت به محصولات داخلی ونیز در بالا رفتن کیفیت واثر بخشی این محصولات  و ارائه راهکارهایی برای افزایش،کارایی،حمایت ازتولیدملی که باعث افزایش سرمایه داخلی وگرایش مردم جامعه نسبت به این محصولات می شود را دارا است.

منابع و ماخذ

-قرآن

-آقایی فیشانی تیمور(۱۳۷۷)،خلاقیت و نوآوری در انسان‌ها و سازمان‌ها،چاپ اول،تهران، نشر ترمه

-افقه، سید مرتضی. 1382،  اسلام و توسعه، تهران: دفتر نشر معارف،

-باهنر، محمدجواد،1362 ، مسئله تعلیم و تربیت در اسلام. تهران دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی

ـ پاترشیا، مک لگان (1388). عصر مشارکت، ترجمۀ مصطفی اسلامیه، تهران، دفتر پژوهش‌های فرهنگی.

- تافلرالوین(۱۳۷۰)،جابجایی در قدرت،ترجمه شهیندخت خوارزمی،ناشر مترجم

- تورانی، حیدر، (1380)مفهوم مشارکت و فرایند آن در آموزش و پرورش کشور، ماهنامه معلم، سال بیستم،

- چاووشی، جزوه ی درسی اقتصاد آموزش و پرورش که هنوز چاپ نشده، (قم: مرکز آموزش مدیریت دولتی، 1380).

-دراکر پیتراف (۱۳۸۶)، رهبران تغییر، ترجمه حمید رحیمیان،بانک مقالات فارسی

-دلاور،علی(1385) روش تحقیق در علوم تربیتی، چاپ پنجم تهران :انتشارات پیام نور.

-دیوید فردآر(۱۳۸۲)،مدیریت استراتژیک،ترجمه دکتر علی پارساییان و سیدمحمد اعرابی،چاپ پنجم، دفتر پژوهش‌های فرهنگی

- رابینز استیفن(۱۳۷۶)،مدیریت رفتار سازمانی،ترجمه دکتر علی پارساییان و سیدمحمد اعرابی،جلدسوم، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی

-- سروش، عبدالکریم، (۱۳۷۴)، روش تفسیر در علوم اجتماعی، تهران؛ مؤسسه فرهنگی صراط

-سرمد،زهره؛بازرگان،عباس و حجازی،(1379).روش های تحقیق در علوم رفتاری.چاپ سوم.تهران،نشر برگه.


۱۳٩۱/۸/۱٦; توسط طاهره حسنی شوره



نظر کارشناسان درباره حمایت از تولید ملی(2)

یکی از مشکلات فقدان الگوی مصرف و عدم استنکاف از اسرافها و تبذیرهائیست که هر کدام به تنهایی، فلج کننده اقتصاد یک کشور و تثبیت ادامه وابستگی به واردات کالاهای خارجی بخاطر تقاضای بسیار بالا و فقدان توان عرضه در تولید داخلی است.

حمایت از تولید ملی، کار و سرمایه ایرانی که مستلزم عبور از این مشکلات و موانع اساسی است، باید به یک نهضت همه جانبه مبدل گردد تا سرمایه گذار ایرانی، صحت ادعای ما را در تحقق این شعار سالانه به عینه نظاره کند و فضاسازی منفی رسانه های بیگانه نتواند در او تاثیرگذار باشد و او به انگیزه کمک به اقتصاد ملی و معیشت هموطنانش، در کشور خود سرمایه گذاری کرده و مردم و بخصوص جوانان را از مواهب آن بهره مند سازد.

با حمایت از تولیدات داخلی و مصرف بیشتر کالاهای داخلی در بلندمدت می‌توان بهره‌وری و کارایی نیروی کار و سرمایه را افزایش داد.

یکی از راه های حمایت از تولیدات ملی ، رسیدگی بیشتر به وضع کشاورزان و ایجاد بازار مناسب برای فروش محصولات است.

در زمان حاضر دشمن درصدد است ایران را از نظر اقتصادی در تنگنا قرار دهد لذا همه ما وظیفه داریم با اتحاد و یکپارچگی تهدیدها و تحریم‌های دشمن را به فرصت‌های طلایی برای نظام تبدیل کنیم.

مردم در راس هرم به عنوان مصرف کنندگان جامعه با هر خرید از کالاهای با کیفیت ایرانی ، هزینه آنرا به جیب هموطنان خود وارد می کنند و از خروج ارز از کشور جلوگیری می کنند. هرچند در این مسیر نیاز به فرهنگ سازی از سوی متولیان فرهنگی و ایجاد فضای سالم مدگرایی اسلامی می توانند اثرات قابل توجهی بگذارند و کمک شایانی به این امر بکند. از سوی دیگر علمای بزرگ ما یا به تعبیری پیشقراولان فرهنگی کشور هم در گذشته و هم در حال در صورت وجود جنس ایرانی ، آنرا بر جنس خارجی ترجیح می دادند که روایات بسیاری از آن نقل شده است که در حوصله ی این مقال نمی گنجد.

هدف اصلی دشمنان خارجی ضربه زدن به اقتصاد ایران و تحت فشار قرار دادن ملت ما است. آنها می خواهند مردم ما را تحت شدیدترین فشارهای اقتصادی قرار داده و از صدور اجناس حتی کالاهایی مانند دارو و غذا به ایران جلوگیری می کنند. بنابراین برای خنثی سازی توطئه های دشمن چاره ای به غیر از حمایت از تولید ملی و استفاده از کالاها و اجناس داخلی نداریم.

در سال جهاد اقتصادی زیرساخت های لازم برای تحقق شعار امسال نیز فراهم شده و امیدواریم با تلاش جهاد گونه همه مردم و مسئولین شاهد تحقق صد در صدی فرامین مقام معظم رهبری در نامگذاری امسال باشیم.

رسانه ها به خصوص رسانه ملی نیز در فرهنگ سازی استفاده از کالاهای ایرانی نقش موثر دارند و باید رویکرد استفاده از کالاهای تولید داخلی را به ارزش تبدیل کنند.

امسال مصرف‌ کالاهای داخلی خود به خود رونق بیشتری خواهد یافت و کالاهای ایرانی جای کالاهای خارجی را خواهد گرفت، در این راستا مصرف‌کنندگان نیز باید با ارایه نظرات و پیشنهادات خود به تولیدکنندگان، آنها را در تولید کالاهای منطبق با نیاز مشتری یاری رسانند.

پیشرفت های اقتصادی جمهوری اسلامی ایران به عنوان الگوی مقتدر مردم سالاری دینی در جهان، الهام بخش همه ملت های آزاده بوده و علاوه بر این بازار رقابتی سالمی در جهان اسلام برای آن فراهم می کند.

مردم ایران در عینیت‌بخشی به نام سال 91 نقش موثر و کلیدی‌ای دارند، چرا که هم با تجمیع سرمایه‌های خرد خود در قالب تعاونی‌ها می‌توانند گام بلندی در رونق‌بخشی به تولید داخلی بردارند و هم با مصرف کالاها و محصولات ایرانی، بازار عرضه و تقاضا برای آنها را گرم کنند.

سال تولید ملی ،حمایت از کار و سرمایه ایرانی سالی است که ایرانیان با همت خود بی اثر بودن تمام تحریمها را نشان خواهند داد. امسال سال برداشت محصول در زمینه‌های اقتصادی ،صنعتی و خودکفایی کامل که حاصل اعمال فشارهای غرب به این ملت است خواهد بود.

اگر ما به دنبال حمایت از تولید داخل هستیم باید زمینه‌های ورود کالاهای قاچاق را از بین ببریم. این تجارت غیرقانونی سمی مهلک برای تولید ملی به حساب می‌آید.

خیلی از کالاهای با کیفیت ایرانی در حال حاضر به اسم کالاهای خارجی فروش می‌رود که این موضوع ضرورت فرهنگ‌سازی میان مردم برای حمایت از تولیدات داخلی را روشن می‌سازد.

حمایت از تولید داخلی و کار را نیازمند تغییر نگرش مردم نسبت به مصرف کالاهای خارجی است.

دستگاه‌های اجرایی و مردم با خرید کالاهای مورد نیاز خود از تولیدات داخلی کشور، زمینه تشویق تولید کنندگان داخلی را فراهم و تولید کنندگان نیز با بالابردن کیفیت کالاهای تولیدی خود در مقایسه با کالاهای خارجی، و همچنین کاهش هزینه تمام شده کالا، رغبت مردم را درخرید کالاهای تولید داخل بیشتر کنند.


۱۳٩۱/۸/۱٦; توسط طاهره حسنی شوره



نظر کارشناسان درباره حمایت از تولید ملی(1)

باید با مصرف کالای ایرانی،مقدمه دستیابی و افزایش تولید ملی را فراهم کرد.

بخش عمده ای از مسئولیت ها در این زمینه ، متوجه خود تولیدکنندگان است که هم کیفیت کالاها را افزایش دهند و هم آن را ارزان قیمت تر از کالاهای خارجی ، به دست مصرف کننده برسانند و در عین حال ، خدمات بهتری هم ارائه دهند ؛ باز در این جهت نمی توان از نقش و مسئولیت رسانه های داخلی در تشویق مردم به مصرف کالاهای داخلی غافل شد .

حل مشکلاتی چون اشتغال که از معضلات اصلی در کشور است ، در گرو رونق تولید داخلی و افزایش مصرف تولیدات داخلی است و لذا جوانی که شلوار لی خارجی به تن می کند ، نمی تواند انتظار شغل از دولت داشته باشد.

سالی که به فرموده رهبر فرزانه انقلاب به عنوان سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی منقش شده؛ در تداوم سال جهاد اقتصادی می‏تواند امت اسلامی ایران را به خودباوری بیش از گذشته سوق دهد.

آنچه بر عهده مردم است بیشتر فرهنگ سازی و نهادینه کردن آن است. امری که هم بر دوش دولت و سازمان و نهاد مختلف فرهنگی است و مهم تر از آن بر عهده سازمان های مردم نهاد، حوزه های علمیه و دانشگاه هاست.

اول آنکه باید تولید ثروت حلال به عنوان یک ارزش در جامعه نهادینه شود و درکنار آن تولید ثروت های کاذب از طریق دلالی به امری مذوم در میان آحاد جامعه مبدل شود. دوم آنکه باید مصرف کالای داخلی تبدیل به ارزش شود. یعنی فرزندمان ما باید به پوشیدن لباسی با پارچه وطنی و دوخت ایضا وطنی افتخار کنند. این امری است که تلاش جمعی مردم را می طلبد. دانش آموزی که امروز به لباس وطنی خود افتخار می کند فردا همه ی تلاشش را در دانشگاه انجام می دهد که سوار هواپیمایی شود که وطنی باشد و بر ماشینی سوار شود که چنین باشد.

این مورد امری است که نیاز به تصمیم دولت ندارد. باید انقلابی فرهنگی در میان مردم و توسط مردم و نخبگان دینی و فرهنگی به وجود آید برای ارزش بخشیدن به کالای ایرانی. مصرف کالای وطنی امری است که مدعیان ناسیونالیتی و وطن پرستی و ملی گرایی اگر خالص باشند هم قبول دارند چه رسد به ایرانیان مسلمانی که فرهنگ و دین اشان نیز چنین می خواهد.

مدیریت اصولی،تقویت انگیزه های دینی و انقلابی ،توانمند سازی ،تشویق نیرو های فعال در سازمان های دولتی و خصوصی از عوامل مهم و راه کار های عملیاتی شدن این شعار مهم است.

رسالت خطیر رسانه ها در تشویق مردم و ارائه راهکارهای سازنده در زمینه عملی شدن هر چه بهتر این شعار در جامعه غیر قابل انکار و بسیار موثر است.

علاوه بر آثار زیانبار قاچاق کالا بر تولید داخلی و ناهنجاری های اقتصادی ناشی از این پدیده ناهنجاری های اجتماعی و فرهنگی از طریق تغییر فرهنگ و ذائقه مصرف خانوار به سمت کالاهای غیراستاندارد قاچاق با تضعیف تولید داخلی را به دنبال دارد. از سوی دیگر در حالی که برخی قاچاق را پدیده ای اقتصادی دانسته و معتقدند برای مقابله با این معضل باید راهکارهای اقتصادی مانند بهبود کیفیت و حمایت از تولید داخلی، تسهیل در واردات کالاهایی که تولید داخلی جوابگوی نیاز بازار نبوده و فرهنگ سازی و ترغیب مصرف کنندگان به حمایت از تولید داخلی می دانند برخی دیگر به کارگیری شیوه های برخورد فیزیکی و تشدید مجازات قاچاقچیان به منظور افزایش ریسک قاچاق را لازمه مبارزه با این پدیده شوم اقتصادی تلقی می کنند.


۱۳٩۱/۸/۱٥; توسط طاهره حسنی شوره